<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
	<channel>
		<title>هدیش، پایگاه اطلاعاتی مجلات علمی رایگان - تمام انجمن ها</title>
		<link>http://www.hadish.info//</link>
		<description>هدیش، پایگاه اطلاعاتی مجلات علمی رایگان - http://www.hadish.info/</description>
		<pubDate>Sat, 11 Oct 2008 12:29:10 +0000</pubDate>
		<generator>MyBB</generator>
		<item>
			<title>komak koned user &amp; pass site www.ieee.org mikham</title>
			<link>http://www.hadish.info//showthread.php?tid=491</link>
			<pubDate>Sat, 13 Sep 2008 11:55:32 +0000</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://www.hadish.info//showthread.php?tid=491</guid>
			<description><![CDATA[salam khasta nabashed
man daneshjoya arshada bargh hastam, baraya navashtana porpozalam neyaza shaded be maghalat site   http://www.ieee.org daram 
khahash mekonam komakam koned
ba tashakor]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[salam khasta nabashed
man daneshjoya arshada bargh hastam, baraya navashtana porpozalam neyaza shaded be maghalat site   http://www.ieee.org daram 
khahash mekonam komakam koned
ba tashakor]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title>سوالات متفرقه</title>
			<link>http://www.hadish.info//showthread.php?tid=490</link>
			<pubDate>Thu, 07 Aug 2008 15:40:36 +0000</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://www.hadish.info//showthread.php?tid=490</guid>
			<description><![CDATA[دانشجویان خارجی و همراه آنها از چه نوع ویزایی در آمریکا استفاده می کنند؟ 
ویزای F-1 مخصوص دانشجویان خارجی شاغل به تحصیل و ویزای F-2 مخصوص همسر فرد دانشجو که وی را به آمریکا همراهی میکند. کسانی که ویزای دانشجویی F-1 میگیرند تنها حق کار کردن داخل دانشگاه آن هم تا سقف بیست ساعت در هفته را دارند. دارندگان ویزای F-2 به هیچ عنوان حق کار کردن ندارند. 

اجازه کار کردن دانشجویان خارجی با ویزای F-1 به چه صورت است؟ 
کسی که ویزای F-1 دارد تنها مجاز به کار کردن در داخل دانشگاه، آن هم تا سقف بیست ساعت در هفته است. نوع دیگر کار از طریق اخذ دوره «کار آموزی» در حین تحصیل (CPT) - مخفف Curricular Practical Training - با داشتن شرایط میسر است. 

آیا دوره های کارآموزی در حین تحصیل در آمریکا وجود دارد؟
اگر فرد به مدت یک سال در آمریکا تحصیل کند، اجازه خواهد یافت که با گرفتن واحد کارآموزی، داخل و یا خارج از دانشگاه به شکل پاره وقت و یا تمام وقت تحت عنوان کارآموزی در زمینه رشته تحصیلی خود با کسب اجازه از اداره مهاجرت آمریکا (که از طریق دانشگاه صورت می پذیرد) برای یک کارفرمای خاص کار کند. دوره کارآموزی در حین تحصیل را CPT - مخفف Curricular Practical Training - می نامند. نکته مهم آن که برای CPT، کار فرد حتما باید در زمینه رشته تحصیلیش باشد. مثلا کسی که در رشته مهندسی برق تحصیل میکند نمی تواند برای بازاریابی در یک شرکت تبلیغاتی اجازه کارآموزی CPT بگیرد. همچنین قبل از صدور اجازه کار فرد باید از سوی یک کارفرما دعوت به کار شده باشد چرا که اجازه کار برای آن کارفرمای خاص صادر میشود و فرد متقاضی باید نامه دعوت به کار از کارفرما را به همراه مدارک دیگر برای کسب اجازه کار به دانشگاه تحویل دهد. اگر ساعات کاری فرد زیر بیست ساعت در هفته باشد پاره وقت و خود بیست ساعت و بالاتر، تمام وقت محسوب میشود. بسیاری از دانشجویان خارجی با تعطیلی دانشگاه در فصل تابستان در این مدت به شکل تمام وقت خارج از دانشگاه کارآموزی (CPT) و درآمد کسب میکنند. هر چند که اخذ کارآموزی (CPT)در ترمهای پاییز و بهار هم ممکن است. به طور کلی هر دانشجو می تواند در حین تحصیل حداکثر سه ترم به شکل تمام وقت به دوره کارآموزی (CPT) برود. (CPT بیشتر از یک سال از میزان زمان OPT فرد میکاهد.) برای کارآموزی به شکل پاره وقت محدودیت زمانی وجود ندارد و فرد میتواند تا زمانی که به تحصیل اشتغال دارد به شکل پاره وقت کارآموزی هم داشته باشد. 

پس از اتمام تحصیل در آمریکا با ویزای دانشجویی F-1 تا چه مدت میتوان در آمریکا ماند؟ 
کسی که با ویزای دانشجویی F-1 تحصیلش را در آمریکا تمام کند مجاز است که با همان ویزای دانشجویی خود به مدت یک سال بعد از اتمام تحصیل در آمریکا بماند و با کسب اجازه از اداره مهاجرت آمریکا، کار عملی در زمینه رشته تحصیلی خود کند که به آن(OPT) - مخفف Optional Practical Training - اطلاق میشود. نکته مهم آن که اگر فرد در حین تحصیل بیشتر از یک سال کارآموزی CPT کرده باشد به همان نسبت از زمان OPT مجازش کاسته میشود. بسیاری از دانشجویان خارجی از این فرصت برای جذب در بازار کار و نهایتا مجاب کردن کارفرما به تغییر نوع ویزای آنها به ویزای کار پس از اتمام دوره OPT استفاده می کنند. 

تحولات جدید 
از تاریخ 8 اپریل 2008 قوانین جدیدی برای برخی رشته‌های تحصیلی به مجموعه قوانین مربوط به این بخش اضافه شد. با توجه به جدید بودن قوانین هنوز برخی ابهامات در مورد چگونگی آن وجود دارد. مهمترین تحول اضافه شدن یک تمدید 17 ماهه به یکسال اصلی اقامت پس از اتمام تحصیل است. در عوض، یک مهلت معین برای مدتی که فرد مجموعا می‌تواند پس از اتمام تحصیل بیکار باشد و از OPT استفاده کند اضافه شده است. همچنین تغییر شغل میسر است و مدت معینی بین دو شغل از "سنوات" بیکاری مجاز فرد کاهش نمی‌یابد. اکیدا توصیه می شود قبل از هرگونه تصمیم‌گیری در این رابطه با دانشگاه محل تحصیل و سایر منابع هماهنگی لازم را به عمل آورید. 

مرور کوتاه بر این تغییرات 
سایت اداره مهاجرت 
آیا دانشجویان در آمریکا ملزم به داشتن بیمه درمانی هستند؟ 
همه‌ی دانشجویان در طی تحصیل خود ملزم به داشتن بیمه درمانی هستند. هزینه‌های پزشکی در آمریکا بسیار بالاست، به همین دلیل بیمه درمانی شدیداً توصیه می‌شود. ارزان‌‌ترین نوع بیمه تقریباً سالی ۴۵۰ دلار است. برخی کمک هزینه‌های تحصیلی بیمه‌ درمانی را هم پوشش میدهد. 

آیا دانشگاه‌های آمریکا امکانات خوابگاهی (Dorm) در اختیار دانشجویان خارجی قرار می دهند؟ 
بله، اما برخلاف ایران این امکانات مجانی (و یا حتی ارزان) نیست. دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌ها در ایالات متحده موسسات تجاری‌ای هستند که برای ادامه حیات خود باید درآمد داشته باشند. این موسسات دارای خوابگاه (Dorm) و یا آپارتمان/سوئیت در داخل محوطه دانشگاه (affiliated) جهت اجاره می باشند که در بیشتر مواقع هزینه آن ارزانتر از حالتی که شخص آپارتمانی را در نزدیکی آموزشگاه اجاره کند، نیست. برخی خوابگاه‌ها خدماتی شامل صبحانه و ناهار نیز ارائه می نمایند (البته نه مجانی! هزینه آن را از قبل خواهید پرداخت). امتیاز خوابگاه (Dorm) این است که در محوطه دانشگاه قرار دارد و شما را از پرداخت هزینه رفت و آمد روزانه معاف می سازد. در کل، معمولاً بهتر و مقرون به صرفه‌تر است که به جای استفاده از خوابگاه محل راحتی در نزدیکی آموزشگاه اجاره نموده و آنرا با یک هم اتاقی (Roommate) شریک شوید. 




من شنیده‌ام که برخی دانشجویان در Studio زندگی می‌کنند. Studio چیست؟
Studio یک آپارتمان تک اتاقه با حمام و آشپزخانه ای کوچک می‌باشد. این مکان‌ها کوچکترین و ارزانترین آپارتمان های ممکن در هر منطقه هستند. بخش اصلی این نوع آپارتمان معمولاً شامل یک اتاق بزرگ می‌باشد که همزمان نقش حال، پذیرایی و اتاق خواب را ایفا می‌کند. معمولاً امکانات آشپزخانه نیز به عنوان بخشی از اتاق می‌باشد. 

نرخ معمول اجاره خانه در ایالات متحده آمریکا چه قدر است؟ 
نرخ اجاره و به طور کلی، هزینه زندگی، ایالت به ایالت بسیار متفاوت است. برخی ایالات مانند کالیفرنیا بسیار گران‌تر از سایر ایالات هستند. به علاوه، کلان شهرها، از جمله نیویورک، شیکاگو، بوستون، لس‌آنجلس و غیره از شهرهای کوچک‌تر یا نواحی روستایی گران‌تر هستند. متوسط نرخ اجاره آپارتمان‌های یک خوابه در شیکاگو ممکن است به 500 دلار برسد؛ اما در برکلی، در ایالت کالیفرنیا، تا مرز 900 دلار افزایش می یابد. برای کسب اطلاع بیشتر از نرخ اجاره در ایالات متحده می توانید به سایت http://www.rent.com یا http://www.apartments.com مراجعه کنید. 

من متأهل هستم. امکانش هست همسرم را همراه خود بیاورم؟
در حرف(در ظاهر) ، بله! ویزای (روادید) شما از نوع F1 و ویزای همسرتان F2 خواهد بود؛ در عمل، اما احتمال آنکه هر دوی شما بتوانید ویزا (روادید) بگیرید، واقعاً پایین است؛ چرا که باید ثابت کنید بعد از اتمام تحصیلاتتان برخواهید گشت.که البته در صورت همراهی همسرتان، اثبات چنین ادعایی حتی دشوارتر می شود. 

آیا همسرم می‌تواند در ایالات متحده به کار مشغول شود؟ یا تحصیلاتش را ادامه دهد؟ 
اگر شما ویزای (روادید) تحصیلی داشته باشید، همسرتان به هیچ عنوان حق کار کردن ندارد. او می تواند به کارهای داوطلبانه (بدون دریافت دستمزد) مشغول شود. پس از ورود به ایالات متحده، همسرتان ممکن است قادر باشد کاری دست و پا کند که با کمک آن ویزایش (روادیدش) را به ویزای (روادید) کار تغییر بدهد؛ اما روی آن حساب باز نکنید، چرا که این امر حتی برای دانشجویان هم سخت است. حضور شما در اینجا لزوماً به این معنا نیست که همسرتان شانس بیشتری برای اخذ پذیرش دارد؛ اما ممکن است مفید واقع شود. یک امکان برای همسرتان این است که چند واحد درسی در دانشکده بردارد، رشته اش را با موفقیت پشت سر بگذارد و بعد برای سال آینده تقاضای پذیرش کند. اگر پذیرفته شد، ویزایش (روادیدش) از F2 به F1 تغییر پیدا خواهد کرد.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[دانشجویان خارجی و همراه آنها از چه نوع ویزایی در آمریکا استفاده می کنند؟ 
ویزای F-1 مخصوص دانشجویان خارجی شاغل به تحصیل و ویزای F-2 مخصوص همسر فرد دانشجو که وی را به آمریکا همراهی میکند. کسانی که ویزای دانشجویی F-1 میگیرند تنها حق کار کردن داخل دانشگاه آن هم تا سقف بیست ساعت در هفته را دارند. دارندگان ویزای F-2 به هیچ عنوان حق کار کردن ندارند. 

اجازه کار کردن دانشجویان خارجی با ویزای F-1 به چه صورت است؟ 
کسی که ویزای F-1 دارد تنها مجاز به کار کردن در داخل دانشگاه، آن هم تا سقف بیست ساعت در هفته است. نوع دیگر کار از طریق اخذ دوره «کار آموزی» در حین تحصیل (CPT) - مخفف Curricular Practical Training - با داشتن شرایط میسر است. 

آیا دوره های کارآموزی در حین تحصیل در آمریکا وجود دارد؟
اگر فرد به مدت یک سال در آمریکا تحصیل کند، اجازه خواهد یافت که با گرفتن واحد کارآموزی، داخل و یا خارج از دانشگاه به شکل پاره وقت و یا تمام وقت تحت عنوان کارآموزی در زمینه رشته تحصیلی خود با کسب اجازه از اداره مهاجرت آمریکا (که از طریق دانشگاه صورت می پذیرد) برای یک کارفرمای خاص کار کند. دوره کارآموزی در حین تحصیل را CPT - مخفف Curricular Practical Training - می نامند. نکته مهم آن که برای CPT، کار فرد حتما باید در زمینه رشته تحصیلیش باشد. مثلا کسی که در رشته مهندسی برق تحصیل میکند نمی تواند برای بازاریابی در یک شرکت تبلیغاتی اجازه کارآموزی CPT بگیرد. همچنین قبل از صدور اجازه کار فرد باید از سوی یک کارفرما دعوت به کار شده باشد چرا که اجازه کار برای آن کارفرمای خاص صادر میشود و فرد متقاضی باید نامه دعوت به کار از کارفرما را به همراه مدارک دیگر برای کسب اجازه کار به دانشگاه تحویل دهد. اگر ساعات کاری فرد زیر بیست ساعت در هفته باشد پاره وقت و خود بیست ساعت و بالاتر، تمام وقت محسوب میشود. بسیاری از دانشجویان خارجی با تعطیلی دانشگاه در فصل تابستان در این مدت به شکل تمام وقت خارج از دانشگاه کارآموزی (CPT) و درآمد کسب میکنند. هر چند که اخذ کارآموزی (CPT)در ترمهای پاییز و بهار هم ممکن است. به طور کلی هر دانشجو می تواند در حین تحصیل حداکثر سه ترم به شکل تمام وقت به دوره کارآموزی (CPT) برود. (CPT بیشتر از یک سال از میزان زمان OPT فرد میکاهد.) برای کارآموزی به شکل پاره وقت محدودیت زمانی وجود ندارد و فرد میتواند تا زمانی که به تحصیل اشتغال دارد به شکل پاره وقت کارآموزی هم داشته باشد. 

پس از اتمام تحصیل در آمریکا با ویزای دانشجویی F-1 تا چه مدت میتوان در آمریکا ماند؟ 
کسی که با ویزای دانشجویی F-1 تحصیلش را در آمریکا تمام کند مجاز است که با همان ویزای دانشجویی خود به مدت یک سال بعد از اتمام تحصیل در آمریکا بماند و با کسب اجازه از اداره مهاجرت آمریکا، کار عملی در زمینه رشته تحصیلی خود کند که به آن(OPT) - مخفف Optional Practical Training - اطلاق میشود. نکته مهم آن که اگر فرد در حین تحصیل بیشتر از یک سال کارآموزی CPT کرده باشد به همان نسبت از زمان OPT مجازش کاسته میشود. بسیاری از دانشجویان خارجی از این فرصت برای جذب در بازار کار و نهایتا مجاب کردن کارفرما به تغییر نوع ویزای آنها به ویزای کار پس از اتمام دوره OPT استفاده می کنند. 

تحولات جدید 
از تاریخ 8 اپریل 2008 قوانین جدیدی برای برخی رشته‌های تحصیلی به مجموعه قوانین مربوط به این بخش اضافه شد. با توجه به جدید بودن قوانین هنوز برخی ابهامات در مورد چگونگی آن وجود دارد. مهمترین تحول اضافه شدن یک تمدید 17 ماهه به یکسال اصلی اقامت پس از اتمام تحصیل است. در عوض، یک مهلت معین برای مدتی که فرد مجموعا می‌تواند پس از اتمام تحصیل بیکار باشد و از OPT استفاده کند اضافه شده است. همچنین تغییر شغل میسر است و مدت معینی بین دو شغل از "سنوات" بیکاری مجاز فرد کاهش نمی‌یابد. اکیدا توصیه می شود قبل از هرگونه تصمیم‌گیری در این رابطه با دانشگاه محل تحصیل و سایر منابع هماهنگی لازم را به عمل آورید. 

مرور کوتاه بر این تغییرات 
سایت اداره مهاجرت 
آیا دانشجویان در آمریکا ملزم به داشتن بیمه درمانی هستند؟ 
همه‌ی دانشجویان در طی تحصیل خود ملزم به داشتن بیمه درمانی هستند. هزینه‌های پزشکی در آمریکا بسیار بالاست، به همین دلیل بیمه درمانی شدیداً توصیه می‌شود. ارزان‌‌ترین نوع بیمه تقریباً سالی ۴۵۰ دلار است. برخی کمک هزینه‌های تحصیلی بیمه‌ درمانی را هم پوشش میدهد. 

آیا دانشگاه‌های آمریکا امکانات خوابگاهی (Dorm) در اختیار دانشجویان خارجی قرار می دهند؟ 
بله، اما برخلاف ایران این امکانات مجانی (و یا حتی ارزان) نیست. دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌ها در ایالات متحده موسسات تجاری‌ای هستند که برای ادامه حیات خود باید درآمد داشته باشند. این موسسات دارای خوابگاه (Dorm) و یا آپارتمان/سوئیت در داخل محوطه دانشگاه (affiliated) جهت اجاره می باشند که در بیشتر مواقع هزینه آن ارزانتر از حالتی که شخص آپارتمانی را در نزدیکی آموزشگاه اجاره کند، نیست. برخی خوابگاه‌ها خدماتی شامل صبحانه و ناهار نیز ارائه می نمایند (البته نه مجانی! هزینه آن را از قبل خواهید پرداخت). امتیاز خوابگاه (Dorm) این است که در محوطه دانشگاه قرار دارد و شما را از پرداخت هزینه رفت و آمد روزانه معاف می سازد. در کل، معمولاً بهتر و مقرون به صرفه‌تر است که به جای استفاده از خوابگاه محل راحتی در نزدیکی آموزشگاه اجاره نموده و آنرا با یک هم اتاقی (Roommate) شریک شوید. 




من شنیده‌ام که برخی دانشجویان در Studio زندگی می‌کنند. Studio چیست؟
Studio یک آپارتمان تک اتاقه با حمام و آشپزخانه ای کوچک می‌باشد. این مکان‌ها کوچکترین و ارزانترین آپارتمان های ممکن در هر منطقه هستند. بخش اصلی این نوع آپارتمان معمولاً شامل یک اتاق بزرگ می‌باشد که همزمان نقش حال، پذیرایی و اتاق خواب را ایفا می‌کند. معمولاً امکانات آشپزخانه نیز به عنوان بخشی از اتاق می‌باشد. 

نرخ معمول اجاره خانه در ایالات متحده آمریکا چه قدر است؟ 
نرخ اجاره و به طور کلی، هزینه زندگی، ایالت به ایالت بسیار متفاوت است. برخی ایالات مانند کالیفرنیا بسیار گران‌تر از سایر ایالات هستند. به علاوه، کلان شهرها، از جمله نیویورک، شیکاگو، بوستون، لس‌آنجلس و غیره از شهرهای کوچک‌تر یا نواحی روستایی گران‌تر هستند. متوسط نرخ اجاره آپارتمان‌های یک خوابه در شیکاگو ممکن است به 500 دلار برسد؛ اما در برکلی، در ایالت کالیفرنیا، تا مرز 900 دلار افزایش می یابد. برای کسب اطلاع بیشتر از نرخ اجاره در ایالات متحده می توانید به سایت http://www.rent.com یا http://www.apartments.com مراجعه کنید. 

من متأهل هستم. امکانش هست همسرم را همراه خود بیاورم؟
در حرف(در ظاهر) ، بله! ویزای (روادید) شما از نوع F1 و ویزای همسرتان F2 خواهد بود؛ در عمل، اما احتمال آنکه هر دوی شما بتوانید ویزا (روادید) بگیرید، واقعاً پایین است؛ چرا که باید ثابت کنید بعد از اتمام تحصیلاتتان برخواهید گشت.که البته در صورت همراهی همسرتان، اثبات چنین ادعایی حتی دشوارتر می شود. 

آیا همسرم می‌تواند در ایالات متحده به کار مشغول شود؟ یا تحصیلاتش را ادامه دهد؟ 
اگر شما ویزای (روادید) تحصیلی داشته باشید، همسرتان به هیچ عنوان حق کار کردن ندارد. او می تواند به کارهای داوطلبانه (بدون دریافت دستمزد) مشغول شود. پس از ورود به ایالات متحده، همسرتان ممکن است قادر باشد کاری دست و پا کند که با کمک آن ویزایش (روادیدش) را به ویزای (روادید) کار تغییر بدهد؛ اما روی آن حساب باز نکنید، چرا که این امر حتی برای دانشجویان هم سخت است. حضور شما در اینجا لزوماً به این معنا نیست که همسرتان شانس بیشتری برای اخذ پذیرش دارد؛ اما ممکن است مفید واقع شود. یک امکان برای همسرتان این است که چند واحد درسی در دانشکده بردارد، رشته اش را با موفقیت پشت سر بگذارد و بعد برای سال آینده تقاضای پذیرش کند. اگر پذیرفته شد، ویزایش (روادیدش) از F2 به F1 تغییر پیدا خواهد کرد.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title>سوالات تقاضا</title>
			<link>http://www.hadish.info//showthread.php?tid=489</link>
			<pubDate>Thu, 07 Aug 2008 15:39:29 +0000</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://www.hadish.info//showthread.php?tid=489</guid>
			<description><![CDATA[زبان تدریس دانشگاه‌های آمریکا چیست؟ آیا برای پذیرش باید امتحان زیان بدهم؟ 
زبان تدریس و تحقیق در دانشگاههای آمریکا انگلیسی است. اگر زبان دانشگاهی که مدرک لیسانس خود را از آن اخذ کرده اید انگلیسی نیست لازم است امتحان تافل (TOEFL) را بدهید. 

آیا امتحانات تافل(TOEFL) و جی آر ای(GRE) در ایران برگزار می‌شوند؟ 
تا همین اواخر دانشجویان ایرانی برای شرکت در امتحانات تافل و جی آر ای مجبور به سفر به یکی از کشورهای همسایه بودند که دارای مراکز رسمی برگزاری این امتحانات بود. اما اکنون امکان شرکت در امتحانات در ایران از طریق مراکز مختلف شامل دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه آزاد اسلامی، و دانشگاه کیش فراهم شده است. باید توجه داشت که امتحان تافل در ایران فقط به صورت کتبی برگزار میشود و امکان تست کامپیوتری وجود ندارد. به همین خاطر باید به تاریخ برگزاری امتحانات دقت کافی کنید تا نتایج امتحان به موقع برای گزارش به دانشگاههای مقصد آماده باشد. برای اطلاعات بیشتر در مورد امتحانات تافلی که در ایران برگزار می‌شود میتوانید به اینجا [1] مراجعه کنید. 

Begin Registration->Test Choice=Toefl->Search Test by Center->Location=Iran 

برای اطلاع در مورد تاریخ برگزاری امتحانات GRE برای سال 2006-07 میتوانید به بولتن امسال در لینک زیر مراجعه کنید: 

http://www.ets.org/Media/Tests/GRE/pdf/g...tclist.pdf 

توجه داشته باشید که هردو امتحان در ایران فقط به صورت کتبی برگزار می‌شوند و در نتیجه دریافت نتایج طول خواهد کشید. علاوه بر آن امتحان GRE را بیشتر از یکبار در ماه نمی‌توانید بدهید. 

امتحان تافل (TOEFL) دقیقا چطور است؟ 
امتحان تافل ردی یا قبولی ندارد. شما نمره ای کسب خواهید کرد که میزان مهارت کلی شما را در زبان مشخص خواهد کرد. معمولا هر دانشگاهی یک نمره حداقلی (Minimum Score) را مشخص می‌کند که در دانشگاه‌های خوب معمولا بین 550 تا 600 (از 667) میباشد. این حداقل نمره از یک دانشگاه به دانشگاه دیگر و حتی بین رشته‌های مختلف یک دانشگاه ممکن است متفاوت باشد. برای اطلاع دقیق از شرایط دانشگاه مورد نظرتان باید به وب‌سایت دانشگاه مراجعه کنید. اگرچه به خاطر استاندارد بودن امتحان تافل نمره این امتحان در قبولی شما تاثیر زیادی دارد اما اگر نمره شما کمی از میزان مورد نیاز کمتر باشد اما بقیه قسمت‌های پرونده‌تان خوب باشد هنوز شانس قبولی خوبی دارید. نهایت تلاشتان را بکنید تا بهترین نمره ممکن را بیاورید چون یک نمره خوب خیلی موثر است اما اگر موفق نشدید سعی کنید روی بقیه موارد مورد نیاز تمرکز کنید. 

برای اطلاعات بیشتر در مورد این امتحان میتوانید به سایت ای.تی.اس [2] مراجعه کنید. 

امتحان GRE از چه بخشهایی تشکیل شده است و اهمیت کدام بخشها بیشتر است؟ 
این امتحان سه بخش اصلی دارد: 

مهارت های کمی (Quantitative): این بخش برای کسانی که قصد ادامه تحصیل در رشته هایی مثل مهندسی و اقتصاد را دارند بسیار حیاتی است. بخش کمی معمولا از حدود 30 سوال چند جوابی تشکیل می شود که فقط یکی از آن ها درست است. در هر سوال دو طرف یک معادله داده می شود و از شما خواسته می شود که بگویید آیا طرف الف از ب بزرگ تر یا کوچک تر است یا این دو با هم برابرند و یا این که با معلومات مساله نمی توان این موضوع را تشخیص داد. علاوه بر این دو سوال خواندن و فهم نمودار هم وجود دارد که باید با بررسی نمودارها یک سری آمارهای ساده را محاسبه کنید. اصولا سوالات بخش کمی به لحاظ سطح دانش ریاضی بسیار ساده هستند و معلومات دبیرستانی برای حل آن ها کفایت می کند. در این امتحان نکته مهم سرعت عمل، خلاقیت برای یافتن جواب ها به شیوه ابتکاری در زمان کوتاه، دقت در محاسبات و نهایتا تسلط بر خود و از دست ندادن تمرکز است. نمره این بخش از 800 محاسبه می شود و بسیاری از دانش کده ها نمره حداقل 770 را نیاز دارند هر چند که نمره 800 بسیار معمول است و بهتر است که تمام سعی خود را بکنید که سقف نمره را بگیرید. خوش بختانه در این بخش دو تا سه غلط تحمل می شود و لذا حتی با این مقدار اشتباه هم می توانید نمره کامل را دریافت کنید. گرفتن نمره کامل در بخش کمی فقط نیاز به تمرین دارد. سعی کنید کتاب ها یا سی دی های سوالات قبلی جی آر ای را تهیه کرده و تا می توانید تست حل کنید و اشتباهات خود را تصحیح کنید. دقت کنید که چون سوالات به انگلیسی مطرح می شود باید معنی لغات معمول در ریاضیات (مثلا نسبت، خارج قسمت، مقسوم علیه، مساحت، ارتفاع و قاعده و ...) را به انگلیسی بدانید. اگر تعداد مناسبی تست حل کرده باشید در جلسه امتحان با تعداد قابل توجهی سوال آشنا مواجه می شوید که باعث صرفه جویی در وقتتان می شود. 
مهارت های زبانی (Verbal): این قسمت معمولا برای رشته های فنی مهم نیست و یک نمره حداقلی در آن کفایت می کند ولی برای رشته های علوم انسانی نمره بالا در آن ضروری است. نمره این بخش هم از 800 محاسبه می شود ولی بر خلاف بخش قبل متوسط نمره در آن خیلی پایین تر است و برای دانش جویان ایرانی معمولا بین 300 تا 500 متغیر است. هدف از سوالات این بخش سنجش قدرت استدلال کلامی است که متاسفانه چون نیاز زیادی به دانستن لغت های بسیار پیچیده و دور از ذهن دارد به نوعی قابلیت کلامی دانش جویان خارجی را کم تر از واقع نشان می دهد. اگر رشته تحصیلی شما به گونه ای است که این بخش برایتان مهم است باید سعی کنید دو استراتژی هم زمان را دنبال کنید. اول تا می توانید از لغت های معمول در امتحان جی آر ای بیاموزید. کتاب ها و سایت های مختلف لیستی از 30 یا 313 لغت پر استفاده دارند که باید حتما آن ها را بیاموزید. علاوه بر این لیست های متفاوتی حاوی 2000-3000 لغت وجود دارند که حفظ کردن آن ها نهایتا نمره کل شما را مقداری بهبود می بخشد. به موازات این موضوع سعی کنید تا مهارت خود را در حدس زدن معنی کلمات از روی ریشه و پیشوند و پسوند آن ها تقویت کنید تا در صورتی که به لغت نامانوسی برخورد کردید بتوانید حدس موثقی در مورد آن داشته باشد. به هر حال پیش از شروع مطالعه برای این بخش بهتر است اول از لزوم آن مطمئن شوید. بسیاری از دانشکده ها در رشته های غیرانسانی اساسا این بخش را کنار می گذارند و لذا شما نیازی به صرف وقت برای آن ندارید. 
بخش تحلیلی (Analytical Writing): این بخش خود از دو قسمت تشکیل می شود. در قسمت اول باید یک یک پاراگراف را که در آن بر اساس مقدماتی یک نتیجه به دست آمده است نقد کنید. معمولا در داخل این پاراگراف ها چندین خطای منطقی مثل نتیجه گرفتن از داده های قبلی برای مسایل فعلی، تعمیم دادن نتیجه یک مساله به مساله دیگر، خلط همزمانی با علت و چند مورد دیگر وجود دارد که فهرست آن ها در کتاب های آموزش جی آر ای موجود است. وظیفه شما در این بخش این است که استدلال ارائه شده را تا حد امکان نقد کرده و خطاهای منطقی موجود در آن را نشان دهید و نهایتا پیش نهادهایی برای رفع این خطاها ارائه کنید. دقت کنید که نقد شما هم باید درست و منطقی باشد و به اشکالات ملموس و مشخصی اشاره کند. بخش دوم در این قسمت اصطلاحا نوشتن انشاء (Essay Writing) است که بسیار شبیه به موضوع نگارش انشاء در امتحان تافل است. در این بخش یک موضوع به شما داده می شود و خواسته می شود که در یک متن حدود یک صفحه ای نظر خود را در آن باره بگویید. در هر دو قسمت یک متن خوب با یک مقدمه که به طرح موضوع می پردازد شروع شده و با یک تا سه پاراگراف که به شرح و بسط موضوع می پردازند ادامه می یابد. پاراگراف نهایی به جمع بندی و نتیجه گیری اختصاص دارد. در هر دو قسمت شما باید چند مهارت عمده را به صورت همزمان به نمایش بگذارید. اول قدرت استدلال کردن و پرداختن یک موضوع و نگاه کردن به موضوع از جهات مختلف ولی به صورت سازگار و متمرکز خود را نشان دهید. دوم نوشتن متن و پاراگراف که یک مهارت مهم در زبان انگلیسی است و نهایتا تسلط بر زبان انگلیسی و نوشتن جملات درست به لحاظ ساختار جمله، دستور زبان و کلمات. نمره این بخش حداکثر 6 است که معمولا یک نمره بین 3.5 تا 5 برای افراد غیرانگلیسی زبان نمره خیلی خوبی به حساب می آید. شما می توانید نمره خود را در این قسمت از طریق نوشتن متن های نمونه و تصحیح آن توسط یک فرد مسلط به طور قابل توجهی بهبود ببخشید. ضمن این که مطالعه کتاب های مربوط به اصول پاراگراف نویسی، سبک نوشتن انگلیسی و یاد گرفتن کاربرد درست مجموعه متنوعی از کلمات ربط خیلی مفید خواهد بود. علاوه بر این ها دانستن هر لغات و ساختارهای گرامری بیشتر و پیچیده تر (البته در صورتی که درست به کار رود) به ارتقاء نمره کمک می کند. در این بخش باید سعی کنید تا حد امکان از کلمات و ساختارهای تکراری استفاده نکنید و در طول متن معادل های مختلف یک لغت یا ساختارهای جمله متفاوتی را به کار ببرید. توصیه نهایی این است که چون موضوع هر دو بخش از مجموعه ثابتی از موضوعات انتخاب می شود که در کتاب ها و سایت ها موجود است سعی کنید قبل از امتحان این موضوعات را مرور کنید و راجع به چیزهایی که ممکن است بنویسید قبلا فکر کنید. این روش صرفه جویی قابل توجهی در وقت شما در جلسه امتحان ایجاد می کند. 
مدارک لازم برای تقاضای پذیرش دانشگاه‌های آمریکا چیست؟ اهمیت هر‌یک چقدر است؟ 
ریزنمرات (transcript): 
معمولا دو تا سه نسخه رسمی از ریزنمرات تمام دانشگاههایی که قبلا رفته اید لازم است. لازم است که کارنامه ها را در پاکت های مهر و موم شده بفرستید که این مهر و موم باید توسط دانشگاه مربوطه انجام شود. اگر اصل کارنامه به فارسی است می بایست ترجمه رسمی آن را هم همراه با نسخه اصلی در پاکت گذاشته و مهر و موم کنید. برای دانشجویانی که در سال آخر تحصیل هستند و یا کارنامه شان هنوز آزاد نشده برای مراحل مقدماتی پذیرش گرفتن احتمالا فرستادن نسخه غیر رسمی کارنامه که همراه با گواهی از رییس دانشکده یا آموزش که مبتنی بر صحت مندرجات کارنامه باشد کفایت میکند.اما باید توجه کنید که در صورت پذیرش گرفتن دانشگاه مقصد یک نسخه از کارنامه رسمی شما را درخواست خواهد کرد. برای گرفتن کپی رسمی کارنامه معمولا مدرک تحصیلی باید آزاد شده باشد یا به اصطلاح خریداری شود. این به این معنی است که شما هیچ بدهی به دانشگاه و وزارت علوم ندارید. انجام این کار بنا به مدرک تحصیلی مستلزم صرف هزینه و زمان است. در هنگام برنامه ریزی های مالی و زمانیتان به این مساله توجه کافی داشته باشید. برای اطلاع دقیق از جزییات کار به بخش آموزش دانشگاه یا دانشکده مراجعه کنید. 

معمولا اکثر دانشگاههای خوب یک حداقل معدل (GPA=Grade Point Average) برای پذیرش تعیین میکنند. در بعضی از فرمهای تقاضا شما شاید مجبور باشید معدلتان را با فرمت سیستم آمریکایی بنویسید که به جای از 20 حساب شدن از 4 حساب میشود. معمولا ترجمه‌های رسمی میتوانند این تبدیل را انجام دهند. برای اطلاعات بیشتر در مورد سیستم نمره‌ها در آمریکا میتوانید از لینک زیر استفاده کنید: 

http://en.wikipedia.org/wiki/Letter_grade#United_States 

اگرچه در دانشگاه‌های آمریکا روی معدل تاکید زیادی میشود اما یک معدل ضعیف به این معنی نیست که شما امکان پذیرش گرفتن را نخواهید داشت. باید توجه کنید که کمیته پذیرش (Admission Committee) به تمام محتویات پرونده شما نگاه خواهد کرد و تنها یک بخش مبنای تصمیم گیری نیست. اگر معدل کل شما کم است اما معدل دروس اختصاصیتان بالاست شاید تاکید روی این نکته بد نباشد. اگر معدل ضعیفی دارید سعی کنید برای امتحان تافل و هر امتحان دیگری که باید بدهید خوب تلاش کنید تا نمره خوب آنها اثر بد معدل را کم کند. یک توصیه‌نامه خوب از یک استاد شناخته شده در دانشگاه مقصد شانس پذیرش شما را خیلی بیشتر میکند. 

فرم‌های تقاضا (Application Forms): 
فرم‌های تقاضا معمولا حاوی سئوالات کلی در مورد متقاضی(Applicant) هستند. بسیار مهم است که این فرم‌ها دقیق و کامل پر شوند. تا زمانی که این فرم‌ها را کامل نکنید و نفرستید بررسی تقاضای شما به جریان نخواهد افتاد. معمولا اکثر دانشگاه‌ها این فرمها را به صورت آنلاین در دسترس دارند که کار شما را راحت تر خواهد کرد. قبل از پر کردن این فرم‌ها چندین بار آنها را مرور کنید و مطمئن شوید که همه مدارک لازم برای پر کردن آنها را دارید. اگر تقاضایتان را از طریق پست (به جای آنلاین تقاضا کردن) میفرستید حتما دقت کنید که برای دریافت فرم‌ها از چندیدن ماه قبل از مهلت تقاضا اقدام کنید چراکه دریافت و پس فرستادن فرمها با پست میتواند خیلی طولانی شود. در نهایت دقت کنید که از اصل فرمها چندین نسخه کپی فراهم کنید و قبل از پر کردن فرم اصلی این نسخه‌های کپی را پر کنید. 

توصیه‌نامه‌ها(Recommendation Letters): 
توصیه‌نامه ها بخش خیلی مهمی از پرونده شما هستند. این توصیه‌نامه ها باید توسط استادانی که رابطه دانشگاهی یا حرفه ای با شما داشته اند نوشته شود. دانشگاه‌ها معمولا دو یا سه توصیه نامه درخواست میکنند. تلاش کنید که رابطه سازنده‌ای با تعدادی از اساتید شناخته شده در زمینه کاریتان ایجاد کنید که بتوانید خودتان را به آنها بشناسانید. این توصیه‌نامه‌ها را برای پرکردن به افرادی بدهید که شما را خوب میشناسند (از لحاظ علمی یا کاری) و مطمئن هستید که درباره شما مطالب خوبی خواهند نوشت و مهارت‌ها و محسنات شما را گوشزد خواهند کرد. در نامه باید تشریح شده باشد که شخص توصیه‌کننده چه مدت است که شما را میشناسد، فکر میکند که قابلیت‌های شما کدام هستند، و چرا شما شایستگی دارید که از دانشگاه مقصد پذیرش/کمک مالی بگیرید. توجه داشته باشید که توصیه نامه باید نشان بدهد که فرد توصیه کننده شما را خیلی خوب میشناسد. فراموش نکنید که کمیته پذیرش(Admission Committee) مخصوصا میخواهد بداند که چرا شما برای این دانشگاه/رشته مناسب هستید. این نکته مخصوصا برای متقاضیان مدرک دکترا مهم است. خوب است که ذکر شود که شما دانشجوی خوبی هستید اما این بیشتر باید نکته ای باشد که از سایر قسمتهای پرونده مثل معدل و نمره های امتحانات استاندارد مثل تافل و جی آر ای معلوم شود.از ذکر کردن نقطه ضعف‌هایتان مانند نمره های پایین و سعی در توجیه آنها در توصیه‌نامه‌ها اکیدا اجتناب کنید. اگر هم لازم میبینید که نقطه ضعفی را تشریح کنید این کار را درمرامنامه (Statement of Purpose) انجام دهید اما در کل تاکید روی نقاط ضعف پرونده تان توصیه نمیشود. 

انتخاب فرد مناسب برای نوشتن توصیه‌نامه خیلی مهم است و احتیاج به برنامه ریزی دارد. شما مبتوانید یک استاد را از روی نامه‌هایی که قبلا نوشته و میزان رضایت و موفقیت دانشجویان مربوط ارزیابی کنید. مهم است که با افرادی که قبل از شما این پروسه را طی کرده اند و با دانشجویان فعلی در این مورد مشورت کنید. اگر استادی که در نظر دارید حاضر نیست برای نوشتن نامه وقت کافی اختصاص دهد فرد دیگری را پیدا کنید. از آنجایی که نوشتن توصیه‌نامه در ایران امر رایجی نیست ممکن است ایده خوبی باشد اگر برای استادتان تشریح کنید که از این نامه چه انتظاری دارید و یا حتی میتوانید یک متن نمونه به عنوان الگو برای استادتان آماده کنید. از نامه‌های کلیشه ای که در اینترنت موجود هستند پرهیز کنید. یک توصیه نامه خوب باید خیلی شخصی و بر اساس تجربیات، دستاوردها، و استعدادهای متقاضی نوشته شود. 

مرامنامه(Statement of Purpose): 
این احتمالا مهمترین بخش پرونده شما است که به وسیله آن شما تشریح خواهید کرد که چه کسی هستید، چه پیشینه علمی و کاری دارید، چرا علاقمندید که در این دانشگاه و رشته بخصوص ادامه تحصیل دهید، و دیدگاه و هدفتان در باره آینده بعد از تحصیل چیست.به بیان دیگر شما عملا می خواهید کمیته پذیرش را ترغیب و قانع کنید که شما را به خیلی از متقاضیان دیگر ترجیح بدهند. 

این بخش احتمالا سخت‌ترین بخش پرونده شما هم خواهد بود. برای آماده کردن این انشا زود دست به کار شوید. شما احتمالا چندین ماه، درست خواندید "ماه"! - لازم دارید تا یک مرامنامه خوب بنویسید و حتما آن را به افرادی که میتوانند انتقاد سازنده‌ای داشته باشند برای مرور بدهید. نوشته شما باید به روشنی توضیح دهد که برای چه رشته‌ای تقاضا میکنید، انگیزه شما چیست، چه چیزی میخواهید به دست بیاورید، و چگونه میتوانید برای دانشگاه مقصد و محیط علمی آن مثمر ثمر باشید. 

فرمهای مالی(Proof/Statement of Finance): 
در این فرمها شما باید نشان بدهید که قادرید از لحاظ مالی خرج تحصیلتان را فراهم کنید. این پول میتواند از طرف والدین، دولت، یا دانشگاه مقصد به صورت بورس تحصیلی باشد. 

فرمهای تقاضای کمک مالی از دانشگاه (Financial Aid Applications): 
اگر برای کمک مالی از دانشگاه تقاضا میکنید ممکن است لازم باشد فرمهای جداگانه‌ای را برای این منظور پر کنید. بعضی از دانشگاهها فرم جداگانه ندارند و به طور اتوماتیک تمام دانشجویان را برای کمک مالی بررسی میکنند. به خاطر داشته باشید که اگر میخواهید پرونده‌تان برای کمک‌های مالی در نظر گرفته شود مهلت ارسال مدارکتان احتمالا چندین ماه زودتر از مهلت نهایی خواهد بود(معمولا بین ماههای دسامبر تا فوریه). این به آن معنی است که امتحانات مربوط را باید زودتر بدهید و طوری برنامه‌ریزی کنید که نتایج این امتحانات استاندارد به موقع به دست کمیته پذیرش برسد(این نمره های از اهمیت زیادی در تصمیم‌گیری برای کمک‌های مالی برخوردارند). 

امتحانات استاندارد: 
علاوه بر امتحان تافل شما ممکن است لازم باشید که در امتحانات دیگری را هم که اصطلاحا به آنها امتحانات استاندارد (Standardized tests) گفته می‌شود شرکت کنید. به عنوان مثال دانشجویان رشته‌های مهندسی و علوم باید امتحان GRE عمومی (GRE General) و دانشجویان رشته‌های مدیریت (MBA=Master of Business Administration) باید امتحان GMAT را بدهند. بعضی از رشته‌های علوم علاوه بر امتحان عمومی GRE شاید لازم باشد که بخش های مربوط به رشته خودشان (GRE Subject) را هم بگذرانند. این امتحانات معمولا از تافل سخت‌تر هستند چون برای تمام دانشجویان متقاضی ( و نه فقط خارجی‌ها) طراحی می‌شوند و دانشجویان آمریکایی هم باید در آنها نمره حد نصاب را کسب کنند. 

چگونه یک مرامنامه (Statement of Purpose) بنویسم؟
مرامنامه معمولا بین یک تا دو صفحه است. سعی کنید از جملات شاعرانه و زبان تشبیه و اشاره که در فارسی نوشتن خیلی رایج است پرهیز کنید. جمله‌هایتان را کوتاه نگه دارید. در فارسی ما عادت داریم که جمله‌های بلند بسازیم و آنها را با "و" به هم ربط دهیم. از طرفی عادت به مقدمه‌چینی مفصل داریم. در نوشتن انگلیسی این کارها رایج نیست و خواننده را گیج و خسته میکند. جمله‌های شما باید مختصر و مفید باشند. از داستان‌سرایی پرهیز کنید. سعی کنید از افعال معلوم به جای مجهول استفاده کنید مثلا به جای اینکه بگویید " این تحقیق در تاریخ فلان انجام شد" بگویید " من این تحقیق را در تاریخ فلان انجام دادم". استفاده از افعال معلوم به جای مجهول تاکید جمله را روی شما میگذارد نه کار انجام‌شده و این مهم است. به جای مطرح کردن اهداف گنگ که به گوش مهم می آیند مثل " خدمت به وطن" سعی کنید اهدافی را ذکر کنید که واضح هستند و در زندگی شخص شما مفهومند مانند " شغلی در تدریس" یا شغلی در زمینه توسعه بین‌الملل و همکاری با سازمانهای تحقیقاتی محیط زیست در ایران". حواستان باشد که آمریکا یک کشور به شدت فرد گراست. کمیته پذیرش میخواهد درباره شخص شما اطلاعات کسب کند و نه مملکتتان و هر موضوع دیگری. در نتیجه اگر از این موضوعات حرف میزنید دقت کنید که مشخص کنید چطور شما را به عنوان یک فرد تحت تاثیر قرار داده اند و این تاثیر چرا به این تقاضایی که فرستاده اید مربوط میشود. به طور کلی هر جمله ای که مینویسید باید از خودتان بپرسید که " این جمله چه چیزی را درباره من میگوید؟ چرا میخواهم کمیته پذیرش این را بداند؟" و اگر مطمئن شدید که نوشتن آن نکته ضروری است از خودتان بپرسید " راهی هست که این نکته را بهتر و تاثیر‌گذارتر بنویسم؟". 

سعی کنید قبل از شروع به نوشتن افکارتان را منظم کنید. یک کار مفید میتواند این باشد که خصوصیاتتان را به چندین بخش تقسیم کنید. مثلا میتوانید اینطور بخش بندی کنید: 

تحصیلات 

سابقه کاری ( کار حرفه ای و کار آموزی ها، کارهای تحقیقی یا تحقیقات دانشگاهی، تدریس) 

کارهای داوطلبی و فعالیتهای جانبی 

علائق حرفه‌ای و شخصی و دید‌شخصی به آینده شغلی و تحصیلی 

بعد از اینکه سرفصل مطالب را نوشتید سعی کنید زیر هرکدام به صورت فهرست‌وار کارهایی را که کرده اید و نتایجی را که داشته به طور مختصر و مفید بنویسید. مثلا زیر بخش تحصیلات آن درسهایی را که به رشته درخواستیتان مرتبط است و نمره‌های خوبی آورده اید ذکر کنید. در بخش سابقه کار اگر سابقه تدریس دارید مدت تدریس و تعداد شاگردهایتان را بنویسید. اگر جایزه‌ای برده اید یا مثلا خودتان یک درس جدید طراحی کرده اید ذکر کنید. در مورد پروژه‌های تحقیقتان هدف از پروژه را در یک خط توضیح دهید. بعد خط بعد کاری که خودتان کردید و نتیجه‌اش را شرح بدهید. کارهای داوطلبی و فعالیتهای جانبی را هم به همین صورت لیست کنید. این لیست نوشتن به شما کمک میکند تا مطالب را دسته بندی کنید و یک جریان منظم به سیر مطالب بدهید. بعد عقب بنشینید و سعی کنید به لیستتان از دید کمیته پذیرش نگاه کنید. کدام یکی از موارد قابلیت‌های فردی شما را بهتر نمایش میدهد؟ کدامشان شایستگی شما را برای تحقیق و تدریس مشخص میکند؟ کدامشان نشان میدهد که شما انسان هدفمند و با انگیزه ای هستید؟ آیا چیزی را جا انداخته اید؟ این کار را چندین بار تکرار کنید. 

یکی از فرمتهای رایج برای نوشتن مرامنامه این است که فرد ابتدا خیلی کوتاه خودش را معرفی میکند. بعد به ذکر سابقه تحصیلی و کاری مرتبط با تقاضایش میپردازد و این که چرا این سوابق او را کاندیدای خیلی خوبی برای رشته و دانشگاه مقصد میکنند و در نهایت اهداف شغلی و تحصیلی آینده را شرح میدهد. این بخش آخر به شما این فرصت را میدهد تا نشان دهید که حقیقتا به رشته و دانشگاهتان علاقمندید.پس آن را دست کم نگیرید چرا که میتواند در نتیجه پذیرش فرق بزرگی ایجاد کند. اگر سابقه تدریس دارید و به تدریس علاقمندید حتما ذکر کنید. خیلی از کمک‌های مالی به صورت کمک تدریس (Teaching Assistantship) در دانشگاه‌ها ارائه میشوند. 

در نوشتن مرامنامه میتوانید از نمونه های موجود در اینترنت کمک بگیرید. اما دقت کنید که این نمونه ها تنها برای ایده گرفتن کلی خوب هستند. از کپی کردن متن این نامه ها اکیدا خودداری کنید. سعی کنید صادقانه و خلاقانه بنویسید و خودتان باشید. 

مرور مرامنامه شما توسط افراد مختلف نتیجه خوبی دارد. مخصوصا دانشجویانی که خود قبلا نوشته‌های موفقی داشته اند و الان در آمریکا دانشجو هستند میتوانند کمک خیلی خوبی در ویرایش نوشته شما باشند. به خاطر داشته باشید که نوشتن مرامنامه وقت‌گیر است و حتما چندین ویرایش طول خواهد کشید تا نسخه نهایی آماده شود. پس صبور باشید. 




هزینه‌های تقاضا کردن برای دانشگاه‌های آمریکا چیست؟ 
برای بررسی هر تقاضاباید یک وجهی پرداخت شود که پس داده نخواهد شد. اگر به چند دانشکده متفاوت از یک دانشگاه تقاضا میفرستید ممکن است مجبور شوید برای هر تقاضا این وجه را جداگانه پرداخت کنید. اگر تقاضایتان را پست میکنید هزینه های آن را هم باید در نظر بگیرید. بعضی از دانشگاهها از دانشجویان میخواهند تا توصیه‌نامه ها (Recommendation Letters) مستقیما به دانشگاه فرستاده شود. در این صورت لازم است که یک پاکت تمبر شده را از قبل در اختیار استاد مربوطه قرار دهید. یکی از هزینه‌های دیگر هزینه آزاد کردن مدرک تحصیلی در ایران است که بسته به رشته و سطح مدرک متفاوت است. آزاد کردن مدرک تحصیلی مستلزم صرف وقت و هزینه نسبتا زیادیست و از قبل باید برای آن برنامه‌ریزی کنید. هزینه دیگر وثیقه ایست که اگر سرباز هستید برای خروج از مملکت باید بگذارید. یک هزینه هم برای تقاضای ویزا و سفر به یک کشور همسایه برای درخواست و دریافت آن است که باید در نظر بگیرید. 

مهلت (deadline) ارائه مدارک چیست؟ 
بیشتر دانشگاه‌ها تنها جهت ترم پاییز دانشجویان را پذیرش می کنند. اگر درخواست شما شامل کمک هزینه تحصیلی (مالی) نیز می شود، معمولاً مهلت تعیین شده (deadline) بین دسامبر و فوریه جهت سال تحصیلی بعدی می باشد. نتیجه درخواست شما نیز حوالی ماه مارس اعلام خواهد شد. به عنوان مثال اگر کسی بخواهد در کلاسهای پاییز 2009 دانشگاه Cornell شرکت کند و متقاضی دریافت کمک‌هزینه تحصیلی (مالی) نیز باشد، باید تقاضانامه خود را حداکثر تا تاریخ 15ام ژانویه 2009 ارائه نماید. به شدت توصیه می شود که درخواست خود را به اندازه کافی قبل از پایان مهلت مقرر ارائه دهید. زیرا این مساله حتی می تواند شانس پذیرش شما را افزایش دهد. برای اطلاعات بیشتر راجع به مهلت تعیین شده (deadline) هر آموزشگاه می توانید به وب‌سایت‌های این موسسات مراجعه نمایید. 

بر چه مبنایی رشته تحصیلیم را باید مشخص کنم؟
انتخاب رشته برای تحصیلات تکمیلی میتواند تعیین کننده مسیر زندگی شما باشد. بنابراین باید رشته‌ای را انتخاب کنید که به آن علاقمند هستید و در عین حال در آن شانس قبولی هم (باتوجه به رشته لیسانستان) دارید. خیلی از افراد بعد از مدرک لیسانس تغییر رشته میدهند. به عنوان مثال دانشجویان رشته مهندسی وارد رشته‌های مدیریت(Business School) یا اقتصاد میشوند، فارغ‌التحصیلان فیزیک به بیولوژی رو می آورند، یا فارغ التحصیلان پزشکی به رشته های سلامت عموم (Public Health) روی می آورند. این در تحصیلات تکمیلی دانشگاههای آمریکا قابل قبول بوده و حتی تشویق میشود. اما مرامنامه (Statement of Purpose) باید به وضوح علت این تغییر رشته را توضیح دهد. به هر حال دقت کنید که در آمریکا امکان ادامه تحصیل در رشته‌هایی هست که حتی در ایران شناخته شده نیست. رشته های تحصیلی خیلی زیادی به هم ارتباط دارند و در دانشگاه های معتبر رشته هایی تعریف شده که در واقع تلفیقی یا پلی ارتباطی بین چندین رشته مختلف است. سعی کنید علائق خودتان را مشخص کنید و بعد با دانشجویان رشته های مختلف و با اساتید مشورت کنید. ذهنتان را به گزینه های جدید باز نگه دارید. بعضی از دانشجویان چون در ایران به رشته خاصی علاقمند بوده اند دقت نمیکنند که آن رشته در آمریکا ممکن است متفاوت ارائه بشود یا آینده کاری متفاوتی داشته باشد یا اصلا رشته ای جدید باشد که شما نمیشناسید و با علائق شما بیشتر جور است. 




من یک پزشک هستم و علاقمند به گرفتن دکترا (PhD) میباشم. چه باید بکنم؟ 
یکی از بخشهای مهم پرونده یک پزشک که متقاضی پذیرش در مقطع دکتراست سابقه تحقیق میباشد. شما لازم است که نشان بدهید که در یک رشته مشخص از علوم(science) کار کرده اید و مهارتهای اولیه مورد احتیاج برای انجام تحقیق علمی را کسب کرده اید. اگر خلاصه مقاله یا مقالات منتشر شده در رزومه کاریتان داشته باشید بسیار کمک میکند. اما اگر مقاله منتشر شده هم ندارید باید تشریح کنید که در تحقیقتان چکار کرده اید و هدفتان از آمدن به تحصیلات تکمیلی چیست. 

نمره‌های خوب در تستهای استاندارد (TOEFL and GRE) هم خیلی مهم هستند. برای اینکه نشان میدهند که در مقایسه با بقیه شما چقدر بهتر هستید. توصیه‌نامه‌هایتان (Recommendation Letters) را هم از اعضای هیئت علمی در رشته‌های پزشکی بگیرید و هم در رشته‌های تحقیقی. شما میخواهید نشان دهید که هم، پایه پزشکی قوی دارید و هم، پتانسیل تحقیقی بالا. 

زمان‌بندی انحام همه این کارها چگونه باید باشد؟ 
معمولا از آغاز تا پایان این پروسه حدود دو سال به طول می انجامد. این نمودار(فرمت pdf) یک برنامه زمان‌بندی کاری پیشنهادی را نشان میدهد. فرض شده که شما قصد دارید برای مهر 2008 سر کلاس باشید.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[زبان تدریس دانشگاه‌های آمریکا چیست؟ آیا برای پذیرش باید امتحان زیان بدهم؟ 
زبان تدریس و تحقیق در دانشگاههای آمریکا انگلیسی است. اگر زبان دانشگاهی که مدرک لیسانس خود را از آن اخذ کرده اید انگلیسی نیست لازم است امتحان تافل (TOEFL) را بدهید. 

آیا امتحانات تافل(TOEFL) و جی آر ای(GRE) در ایران برگزار می‌شوند؟ 
تا همین اواخر دانشجویان ایرانی برای شرکت در امتحانات تافل و جی آر ای مجبور به سفر به یکی از کشورهای همسایه بودند که دارای مراکز رسمی برگزاری این امتحانات بود. اما اکنون امکان شرکت در امتحانات در ایران از طریق مراکز مختلف شامل دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه آزاد اسلامی، و دانشگاه کیش فراهم شده است. باید توجه داشت که امتحان تافل در ایران فقط به صورت کتبی برگزار میشود و امکان تست کامپیوتری وجود ندارد. به همین خاطر باید به تاریخ برگزاری امتحانات دقت کافی کنید تا نتایج امتحان به موقع برای گزارش به دانشگاههای مقصد آماده باشد. برای اطلاعات بیشتر در مورد امتحانات تافلی که در ایران برگزار می‌شود میتوانید به اینجا [1] مراجعه کنید. 

Begin Registration->Test Choice=Toefl->Search Test by Center->Location=Iran 

برای اطلاع در مورد تاریخ برگزاری امتحانات GRE برای سال 2006-07 میتوانید به بولتن امسال در لینک زیر مراجعه کنید: 

http://www.ets.org/Media/Tests/GRE/pdf/g...tclist.pdf 

توجه داشته باشید که هردو امتحان در ایران فقط به صورت کتبی برگزار می‌شوند و در نتیجه دریافت نتایج طول خواهد کشید. علاوه بر آن امتحان GRE را بیشتر از یکبار در ماه نمی‌توانید بدهید. 

امتحان تافل (TOEFL) دقیقا چطور است؟ 
امتحان تافل ردی یا قبولی ندارد. شما نمره ای کسب خواهید کرد که میزان مهارت کلی شما را در زبان مشخص خواهد کرد. معمولا هر دانشگاهی یک نمره حداقلی (Minimum Score) را مشخص می‌کند که در دانشگاه‌های خوب معمولا بین 550 تا 600 (از 667) میباشد. این حداقل نمره از یک دانشگاه به دانشگاه دیگر و حتی بین رشته‌های مختلف یک دانشگاه ممکن است متفاوت باشد. برای اطلاع دقیق از شرایط دانشگاه مورد نظرتان باید به وب‌سایت دانشگاه مراجعه کنید. اگرچه به خاطر استاندارد بودن امتحان تافل نمره این امتحان در قبولی شما تاثیر زیادی دارد اما اگر نمره شما کمی از میزان مورد نیاز کمتر باشد اما بقیه قسمت‌های پرونده‌تان خوب باشد هنوز شانس قبولی خوبی دارید. نهایت تلاشتان را بکنید تا بهترین نمره ممکن را بیاورید چون یک نمره خوب خیلی موثر است اما اگر موفق نشدید سعی کنید روی بقیه موارد مورد نیاز تمرکز کنید. 

برای اطلاعات بیشتر در مورد این امتحان میتوانید به سایت ای.تی.اس [2] مراجعه کنید. 

امتحان GRE از چه بخشهایی تشکیل شده است و اهمیت کدام بخشها بیشتر است؟ 
این امتحان سه بخش اصلی دارد: 

مهارت های کمی (Quantitative): این بخش برای کسانی که قصد ادامه تحصیل در رشته هایی مثل مهندسی و اقتصاد را دارند بسیار حیاتی است. بخش کمی معمولا از حدود 30 سوال چند جوابی تشکیل می شود که فقط یکی از آن ها درست است. در هر سوال دو طرف یک معادله داده می شود و از شما خواسته می شود که بگویید آیا طرف الف از ب بزرگ تر یا کوچک تر است یا این دو با هم برابرند و یا این که با معلومات مساله نمی توان این موضوع را تشخیص داد. علاوه بر این دو سوال خواندن و فهم نمودار هم وجود دارد که باید با بررسی نمودارها یک سری آمارهای ساده را محاسبه کنید. اصولا سوالات بخش کمی به لحاظ سطح دانش ریاضی بسیار ساده هستند و معلومات دبیرستانی برای حل آن ها کفایت می کند. در این امتحان نکته مهم سرعت عمل، خلاقیت برای یافتن جواب ها به شیوه ابتکاری در زمان کوتاه، دقت در محاسبات و نهایتا تسلط بر خود و از دست ندادن تمرکز است. نمره این بخش از 800 محاسبه می شود و بسیاری از دانش کده ها نمره حداقل 770 را نیاز دارند هر چند که نمره 800 بسیار معمول است و بهتر است که تمام سعی خود را بکنید که سقف نمره را بگیرید. خوش بختانه در این بخش دو تا سه غلط تحمل می شود و لذا حتی با این مقدار اشتباه هم می توانید نمره کامل را دریافت کنید. گرفتن نمره کامل در بخش کمی فقط نیاز به تمرین دارد. سعی کنید کتاب ها یا سی دی های سوالات قبلی جی آر ای را تهیه کرده و تا می توانید تست حل کنید و اشتباهات خود را تصحیح کنید. دقت کنید که چون سوالات به انگلیسی مطرح می شود باید معنی لغات معمول در ریاضیات (مثلا نسبت، خارج قسمت، مقسوم علیه، مساحت، ارتفاع و قاعده و ...) را به انگلیسی بدانید. اگر تعداد مناسبی تست حل کرده باشید در جلسه امتحان با تعداد قابل توجهی سوال آشنا مواجه می شوید که باعث صرفه جویی در وقتتان می شود. 
مهارت های زبانی (Verbal): این قسمت معمولا برای رشته های فنی مهم نیست و یک نمره حداقلی در آن کفایت می کند ولی برای رشته های علوم انسانی نمره بالا در آن ضروری است. نمره این بخش هم از 800 محاسبه می شود ولی بر خلاف بخش قبل متوسط نمره در آن خیلی پایین تر است و برای دانش جویان ایرانی معمولا بین 300 تا 500 متغیر است. هدف از سوالات این بخش سنجش قدرت استدلال کلامی است که متاسفانه چون نیاز زیادی به دانستن لغت های بسیار پیچیده و دور از ذهن دارد به نوعی قابلیت کلامی دانش جویان خارجی را کم تر از واقع نشان می دهد. اگر رشته تحصیلی شما به گونه ای است که این بخش برایتان مهم است باید سعی کنید دو استراتژی هم زمان را دنبال کنید. اول تا می توانید از لغت های معمول در امتحان جی آر ای بیاموزید. کتاب ها و سایت های مختلف لیستی از 30 یا 313 لغت پر استفاده دارند که باید حتما آن ها را بیاموزید. علاوه بر این لیست های متفاوتی حاوی 2000-3000 لغت وجود دارند که حفظ کردن آن ها نهایتا نمره کل شما را مقداری بهبود می بخشد. به موازات این موضوع سعی کنید تا مهارت خود را در حدس زدن معنی کلمات از روی ریشه و پیشوند و پسوند آن ها تقویت کنید تا در صورتی که به لغت نامانوسی برخورد کردید بتوانید حدس موثقی در مورد آن داشته باشد. به هر حال پیش از شروع مطالعه برای این بخش بهتر است اول از لزوم آن مطمئن شوید. بسیاری از دانشکده ها در رشته های غیرانسانی اساسا این بخش را کنار می گذارند و لذا شما نیازی به صرف وقت برای آن ندارید. 
بخش تحلیلی (Analytical Writing): این بخش خود از دو قسمت تشکیل می شود. در قسمت اول باید یک یک پاراگراف را که در آن بر اساس مقدماتی یک نتیجه به دست آمده است نقد کنید. معمولا در داخل این پاراگراف ها چندین خطای منطقی مثل نتیجه گرفتن از داده های قبلی برای مسایل فعلی، تعمیم دادن نتیجه یک مساله به مساله دیگر، خلط همزمانی با علت و چند مورد دیگر وجود دارد که فهرست آن ها در کتاب های آموزش جی آر ای موجود است. وظیفه شما در این بخش این است که استدلال ارائه شده را تا حد امکان نقد کرده و خطاهای منطقی موجود در آن را نشان دهید و نهایتا پیش نهادهایی برای رفع این خطاها ارائه کنید. دقت کنید که نقد شما هم باید درست و منطقی باشد و به اشکالات ملموس و مشخصی اشاره کند. بخش دوم در این قسمت اصطلاحا نوشتن انشاء (Essay Writing) است که بسیار شبیه به موضوع نگارش انشاء در امتحان تافل است. در این بخش یک موضوع به شما داده می شود و خواسته می شود که در یک متن حدود یک صفحه ای نظر خود را در آن باره بگویید. در هر دو قسمت یک متن خوب با یک مقدمه که به طرح موضوع می پردازد شروع شده و با یک تا سه پاراگراف که به شرح و بسط موضوع می پردازند ادامه می یابد. پاراگراف نهایی به جمع بندی و نتیجه گیری اختصاص دارد. در هر دو قسمت شما باید چند مهارت عمده را به صورت همزمان به نمایش بگذارید. اول قدرت استدلال کردن و پرداختن یک موضوع و نگاه کردن به موضوع از جهات مختلف ولی به صورت سازگار و متمرکز خود را نشان دهید. دوم نوشتن متن و پاراگراف که یک مهارت مهم در زبان انگلیسی است و نهایتا تسلط بر زبان انگلیسی و نوشتن جملات درست به لحاظ ساختار جمله، دستور زبان و کلمات. نمره این بخش حداکثر 6 است که معمولا یک نمره بین 3.5 تا 5 برای افراد غیرانگلیسی زبان نمره خیلی خوبی به حساب می آید. شما می توانید نمره خود را در این قسمت از طریق نوشتن متن های نمونه و تصحیح آن توسط یک فرد مسلط به طور قابل توجهی بهبود ببخشید. ضمن این که مطالعه کتاب های مربوط به اصول پاراگراف نویسی، سبک نوشتن انگلیسی و یاد گرفتن کاربرد درست مجموعه متنوعی از کلمات ربط خیلی مفید خواهد بود. علاوه بر این ها دانستن هر لغات و ساختارهای گرامری بیشتر و پیچیده تر (البته در صورتی که درست به کار رود) به ارتقاء نمره کمک می کند. در این بخش باید سعی کنید تا حد امکان از کلمات و ساختارهای تکراری استفاده نکنید و در طول متن معادل های مختلف یک لغت یا ساختارهای جمله متفاوتی را به کار ببرید. توصیه نهایی این است که چون موضوع هر دو بخش از مجموعه ثابتی از موضوعات انتخاب می شود که در کتاب ها و سایت ها موجود است سعی کنید قبل از امتحان این موضوعات را مرور کنید و راجع به چیزهایی که ممکن است بنویسید قبلا فکر کنید. این روش صرفه جویی قابل توجهی در وقت شما در جلسه امتحان ایجاد می کند. 
مدارک لازم برای تقاضای پذیرش دانشگاه‌های آمریکا چیست؟ اهمیت هر‌یک چقدر است؟ 
ریزنمرات (transcript): 
معمولا دو تا سه نسخه رسمی از ریزنمرات تمام دانشگاههایی که قبلا رفته اید لازم است. لازم است که کارنامه ها را در پاکت های مهر و موم شده بفرستید که این مهر و موم باید توسط دانشگاه مربوطه انجام شود. اگر اصل کارنامه به فارسی است می بایست ترجمه رسمی آن را هم همراه با نسخه اصلی در پاکت گذاشته و مهر و موم کنید. برای دانشجویانی که در سال آخر تحصیل هستند و یا کارنامه شان هنوز آزاد نشده برای مراحل مقدماتی پذیرش گرفتن احتمالا فرستادن نسخه غیر رسمی کارنامه که همراه با گواهی از رییس دانشکده یا آموزش که مبتنی بر صحت مندرجات کارنامه باشد کفایت میکند.اما باید توجه کنید که در صورت پذیرش گرفتن دانشگاه مقصد یک نسخه از کارنامه رسمی شما را درخواست خواهد کرد. برای گرفتن کپی رسمی کارنامه معمولا مدرک تحصیلی باید آزاد شده باشد یا به اصطلاح خریداری شود. این به این معنی است که شما هیچ بدهی به دانشگاه و وزارت علوم ندارید. انجام این کار بنا به مدرک تحصیلی مستلزم صرف هزینه و زمان است. در هنگام برنامه ریزی های مالی و زمانیتان به این مساله توجه کافی داشته باشید. برای اطلاع دقیق از جزییات کار به بخش آموزش دانشگاه یا دانشکده مراجعه کنید. 

معمولا اکثر دانشگاههای خوب یک حداقل معدل (GPA=Grade Point Average) برای پذیرش تعیین میکنند. در بعضی از فرمهای تقاضا شما شاید مجبور باشید معدلتان را با فرمت سیستم آمریکایی بنویسید که به جای از 20 حساب شدن از 4 حساب میشود. معمولا ترجمه‌های رسمی میتوانند این تبدیل را انجام دهند. برای اطلاعات بیشتر در مورد سیستم نمره‌ها در آمریکا میتوانید از لینک زیر استفاده کنید: 

http://en.wikipedia.org/wiki/Letter_grade#United_States 

اگرچه در دانشگاه‌های آمریکا روی معدل تاکید زیادی میشود اما یک معدل ضعیف به این معنی نیست که شما امکان پذیرش گرفتن را نخواهید داشت. باید توجه کنید که کمیته پذیرش (Admission Committee) به تمام محتویات پرونده شما نگاه خواهد کرد و تنها یک بخش مبنای تصمیم گیری نیست. اگر معدل کل شما کم است اما معدل دروس اختصاصیتان بالاست شاید تاکید روی این نکته بد نباشد. اگر معدل ضعیفی دارید سعی کنید برای امتحان تافل و هر امتحان دیگری که باید بدهید خوب تلاش کنید تا نمره خوب آنها اثر بد معدل را کم کند. یک توصیه‌نامه خوب از یک استاد شناخته شده در دانشگاه مقصد شانس پذیرش شما را خیلی بیشتر میکند. 

فرم‌های تقاضا (Application Forms): 
فرم‌های تقاضا معمولا حاوی سئوالات کلی در مورد متقاضی(Applicant) هستند. بسیار مهم است که این فرم‌ها دقیق و کامل پر شوند. تا زمانی که این فرم‌ها را کامل نکنید و نفرستید بررسی تقاضای شما به جریان نخواهد افتاد. معمولا اکثر دانشگاه‌ها این فرمها را به صورت آنلاین در دسترس دارند که کار شما را راحت تر خواهد کرد. قبل از پر کردن این فرم‌ها چندین بار آنها را مرور کنید و مطمئن شوید که همه مدارک لازم برای پر کردن آنها را دارید. اگر تقاضایتان را از طریق پست (به جای آنلاین تقاضا کردن) میفرستید حتما دقت کنید که برای دریافت فرم‌ها از چندیدن ماه قبل از مهلت تقاضا اقدام کنید چراکه دریافت و پس فرستادن فرمها با پست میتواند خیلی طولانی شود. در نهایت دقت کنید که از اصل فرمها چندین نسخه کپی فراهم کنید و قبل از پر کردن فرم اصلی این نسخه‌های کپی را پر کنید. 

توصیه‌نامه‌ها(Recommendation Letters): 
توصیه‌نامه ها بخش خیلی مهمی از پرونده شما هستند. این توصیه‌نامه ها باید توسط استادانی که رابطه دانشگاهی یا حرفه ای با شما داشته اند نوشته شود. دانشگاه‌ها معمولا دو یا سه توصیه نامه درخواست میکنند. تلاش کنید که رابطه سازنده‌ای با تعدادی از اساتید شناخته شده در زمینه کاریتان ایجاد کنید که بتوانید خودتان را به آنها بشناسانید. این توصیه‌نامه‌ها را برای پرکردن به افرادی بدهید که شما را خوب میشناسند (از لحاظ علمی یا کاری) و مطمئن هستید که درباره شما مطالب خوبی خواهند نوشت و مهارت‌ها و محسنات شما را گوشزد خواهند کرد. در نامه باید تشریح شده باشد که شخص توصیه‌کننده چه مدت است که شما را میشناسد، فکر میکند که قابلیت‌های شما کدام هستند، و چرا شما شایستگی دارید که از دانشگاه مقصد پذیرش/کمک مالی بگیرید. توجه داشته باشید که توصیه نامه باید نشان بدهد که فرد توصیه کننده شما را خیلی خوب میشناسد. فراموش نکنید که کمیته پذیرش(Admission Committee) مخصوصا میخواهد بداند که چرا شما برای این دانشگاه/رشته مناسب هستید. این نکته مخصوصا برای متقاضیان مدرک دکترا مهم است. خوب است که ذکر شود که شما دانشجوی خوبی هستید اما این بیشتر باید نکته ای باشد که از سایر قسمتهای پرونده مثل معدل و نمره های امتحانات استاندارد مثل تافل و جی آر ای معلوم شود.از ذکر کردن نقطه ضعف‌هایتان مانند نمره های پایین و سعی در توجیه آنها در توصیه‌نامه‌ها اکیدا اجتناب کنید. اگر هم لازم میبینید که نقطه ضعفی را تشریح کنید این کار را درمرامنامه (Statement of Purpose) انجام دهید اما در کل تاکید روی نقاط ضعف پرونده تان توصیه نمیشود. 

انتخاب فرد مناسب برای نوشتن توصیه‌نامه خیلی مهم است و احتیاج به برنامه ریزی دارد. شما مبتوانید یک استاد را از روی نامه‌هایی که قبلا نوشته و میزان رضایت و موفقیت دانشجویان مربوط ارزیابی کنید. مهم است که با افرادی که قبل از شما این پروسه را طی کرده اند و با دانشجویان فعلی در این مورد مشورت کنید. اگر استادی که در نظر دارید حاضر نیست برای نوشتن نامه وقت کافی اختصاص دهد فرد دیگری را پیدا کنید. از آنجایی که نوشتن توصیه‌نامه در ایران امر رایجی نیست ممکن است ایده خوبی باشد اگر برای استادتان تشریح کنید که از این نامه چه انتظاری دارید و یا حتی میتوانید یک متن نمونه به عنوان الگو برای استادتان آماده کنید. از نامه‌های کلیشه ای که در اینترنت موجود هستند پرهیز کنید. یک توصیه نامه خوب باید خیلی شخصی و بر اساس تجربیات، دستاوردها، و استعدادهای متقاضی نوشته شود. 

مرامنامه(Statement of Purpose): 
این احتمالا مهمترین بخش پرونده شما است که به وسیله آن شما تشریح خواهید کرد که چه کسی هستید، چه پیشینه علمی و کاری دارید، چرا علاقمندید که در این دانشگاه و رشته بخصوص ادامه تحصیل دهید، و دیدگاه و هدفتان در باره آینده بعد از تحصیل چیست.به بیان دیگر شما عملا می خواهید کمیته پذیرش را ترغیب و قانع کنید که شما را به خیلی از متقاضیان دیگر ترجیح بدهند. 

این بخش احتمالا سخت‌ترین بخش پرونده شما هم خواهد بود. برای آماده کردن این انشا زود دست به کار شوید. شما احتمالا چندین ماه، درست خواندید "ماه"! - لازم دارید تا یک مرامنامه خوب بنویسید و حتما آن را به افرادی که میتوانند انتقاد سازنده‌ای داشته باشند برای مرور بدهید. نوشته شما باید به روشنی توضیح دهد که برای چه رشته‌ای تقاضا میکنید، انگیزه شما چیست، چه چیزی میخواهید به دست بیاورید، و چگونه میتوانید برای دانشگاه مقصد و محیط علمی آن مثمر ثمر باشید. 

فرمهای مالی(Proof/Statement of Finance): 
در این فرمها شما باید نشان بدهید که قادرید از لحاظ مالی خرج تحصیلتان را فراهم کنید. این پول میتواند از طرف والدین، دولت، یا دانشگاه مقصد به صورت بورس تحصیلی باشد. 

فرمهای تقاضای کمک مالی از دانشگاه (Financial Aid Applications): 
اگر برای کمک مالی از دانشگاه تقاضا میکنید ممکن است لازم باشد فرمهای جداگانه‌ای را برای این منظور پر کنید. بعضی از دانشگاهها فرم جداگانه ندارند و به طور اتوماتیک تمام دانشجویان را برای کمک مالی بررسی میکنند. به خاطر داشته باشید که اگر میخواهید پرونده‌تان برای کمک‌های مالی در نظر گرفته شود مهلت ارسال مدارکتان احتمالا چندین ماه زودتر از مهلت نهایی خواهد بود(معمولا بین ماههای دسامبر تا فوریه). این به آن معنی است که امتحانات مربوط را باید زودتر بدهید و طوری برنامه‌ریزی کنید که نتایج این امتحانات استاندارد به موقع به دست کمیته پذیرش برسد(این نمره های از اهمیت زیادی در تصمیم‌گیری برای کمک‌های مالی برخوردارند). 

امتحانات استاندارد: 
علاوه بر امتحان تافل شما ممکن است لازم باشید که در امتحانات دیگری را هم که اصطلاحا به آنها امتحانات استاندارد (Standardized tests) گفته می‌شود شرکت کنید. به عنوان مثال دانشجویان رشته‌های مهندسی و علوم باید امتحان GRE عمومی (GRE General) و دانشجویان رشته‌های مدیریت (MBA=Master of Business Administration) باید امتحان GMAT را بدهند. بعضی از رشته‌های علوم علاوه بر امتحان عمومی GRE شاید لازم باشد که بخش های مربوط به رشته خودشان (GRE Subject) را هم بگذرانند. این امتحانات معمولا از تافل سخت‌تر هستند چون برای تمام دانشجویان متقاضی ( و نه فقط خارجی‌ها) طراحی می‌شوند و دانشجویان آمریکایی هم باید در آنها نمره حد نصاب را کسب کنند. 

چگونه یک مرامنامه (Statement of Purpose) بنویسم؟
مرامنامه معمولا بین یک تا دو صفحه است. سعی کنید از جملات شاعرانه و زبان تشبیه و اشاره که در فارسی نوشتن خیلی رایج است پرهیز کنید. جمله‌هایتان را کوتاه نگه دارید. در فارسی ما عادت داریم که جمله‌های بلند بسازیم و آنها را با "و" به هم ربط دهیم. از طرفی عادت به مقدمه‌چینی مفصل داریم. در نوشتن انگلیسی این کارها رایج نیست و خواننده را گیج و خسته میکند. جمله‌های شما باید مختصر و مفید باشند. از داستان‌سرایی پرهیز کنید. سعی کنید از افعال معلوم به جای مجهول استفاده کنید مثلا به جای اینکه بگویید " این تحقیق در تاریخ فلان انجام شد" بگویید " من این تحقیق را در تاریخ فلان انجام دادم". استفاده از افعال معلوم به جای مجهول تاکید جمله را روی شما میگذارد نه کار انجام‌شده و این مهم است. به جای مطرح کردن اهداف گنگ که به گوش مهم می آیند مثل " خدمت به وطن" سعی کنید اهدافی را ذکر کنید که واضح هستند و در زندگی شخص شما مفهومند مانند " شغلی در تدریس" یا شغلی در زمینه توسعه بین‌الملل و همکاری با سازمانهای تحقیقاتی محیط زیست در ایران". حواستان باشد که آمریکا یک کشور به شدت فرد گراست. کمیته پذیرش میخواهد درباره شخص شما اطلاعات کسب کند و نه مملکتتان و هر موضوع دیگری. در نتیجه اگر از این موضوعات حرف میزنید دقت کنید که مشخص کنید چطور شما را به عنوان یک فرد تحت تاثیر قرار داده اند و این تاثیر چرا به این تقاضایی که فرستاده اید مربوط میشود. به طور کلی هر جمله ای که مینویسید باید از خودتان بپرسید که " این جمله چه چیزی را درباره من میگوید؟ چرا میخواهم کمیته پذیرش این را بداند؟" و اگر مطمئن شدید که نوشتن آن نکته ضروری است از خودتان بپرسید " راهی هست که این نکته را بهتر و تاثیر‌گذارتر بنویسم؟". 

سعی کنید قبل از شروع به نوشتن افکارتان را منظم کنید. یک کار مفید میتواند این باشد که خصوصیاتتان را به چندین بخش تقسیم کنید. مثلا میتوانید اینطور بخش بندی کنید: 

تحصیلات 

سابقه کاری ( کار حرفه ای و کار آموزی ها، کارهای تحقیقی یا تحقیقات دانشگاهی، تدریس) 

کارهای داوطلبی و فعالیتهای جانبی 

علائق حرفه‌ای و شخصی و دید‌شخصی به آینده شغلی و تحصیلی 

بعد از اینکه سرفصل مطالب را نوشتید سعی کنید زیر هرکدام به صورت فهرست‌وار کارهایی را که کرده اید و نتایجی را که داشته به طور مختصر و مفید بنویسید. مثلا زیر بخش تحصیلات آن درسهایی را که به رشته درخواستیتان مرتبط است و نمره‌های خوبی آورده اید ذکر کنید. در بخش سابقه کار اگر سابقه تدریس دارید مدت تدریس و تعداد شاگردهایتان را بنویسید. اگر جایزه‌ای برده اید یا مثلا خودتان یک درس جدید طراحی کرده اید ذکر کنید. در مورد پروژه‌های تحقیقتان هدف از پروژه را در یک خط توضیح دهید. بعد خط بعد کاری که خودتان کردید و نتیجه‌اش را شرح بدهید. کارهای داوطلبی و فعالیتهای جانبی را هم به همین صورت لیست کنید. این لیست نوشتن به شما کمک میکند تا مطالب را دسته بندی کنید و یک جریان منظم به سیر مطالب بدهید. بعد عقب بنشینید و سعی کنید به لیستتان از دید کمیته پذیرش نگاه کنید. کدام یکی از موارد قابلیت‌های فردی شما را بهتر نمایش میدهد؟ کدامشان شایستگی شما را برای تحقیق و تدریس مشخص میکند؟ کدامشان نشان میدهد که شما انسان هدفمند و با انگیزه ای هستید؟ آیا چیزی را جا انداخته اید؟ این کار را چندین بار تکرار کنید. 

یکی از فرمتهای رایج برای نوشتن مرامنامه این است که فرد ابتدا خیلی کوتاه خودش را معرفی میکند. بعد به ذکر سابقه تحصیلی و کاری مرتبط با تقاضایش میپردازد و این که چرا این سوابق او را کاندیدای خیلی خوبی برای رشته و دانشگاه مقصد میکنند و در نهایت اهداف شغلی و تحصیلی آینده را شرح میدهد. این بخش آخر به شما این فرصت را میدهد تا نشان دهید که حقیقتا به رشته و دانشگاهتان علاقمندید.پس آن را دست کم نگیرید چرا که میتواند در نتیجه پذیرش فرق بزرگی ایجاد کند. اگر سابقه تدریس دارید و به تدریس علاقمندید حتما ذکر کنید. خیلی از کمک‌های مالی به صورت کمک تدریس (Teaching Assistantship) در دانشگاه‌ها ارائه میشوند. 

در نوشتن مرامنامه میتوانید از نمونه های موجود در اینترنت کمک بگیرید. اما دقت کنید که این نمونه ها تنها برای ایده گرفتن کلی خوب هستند. از کپی کردن متن این نامه ها اکیدا خودداری کنید. سعی کنید صادقانه و خلاقانه بنویسید و خودتان باشید. 

مرور مرامنامه شما توسط افراد مختلف نتیجه خوبی دارد. مخصوصا دانشجویانی که خود قبلا نوشته‌های موفقی داشته اند و الان در آمریکا دانشجو هستند میتوانند کمک خیلی خوبی در ویرایش نوشته شما باشند. به خاطر داشته باشید که نوشتن مرامنامه وقت‌گیر است و حتما چندین ویرایش طول خواهد کشید تا نسخه نهایی آماده شود. پس صبور باشید. 




هزینه‌های تقاضا کردن برای دانشگاه‌های آمریکا چیست؟ 
برای بررسی هر تقاضاباید یک وجهی پرداخت شود که پس داده نخواهد شد. اگر به چند دانشکده متفاوت از یک دانشگاه تقاضا میفرستید ممکن است مجبور شوید برای هر تقاضا این وجه را جداگانه پرداخت کنید. اگر تقاضایتان را پست میکنید هزینه های آن را هم باید در نظر بگیرید. بعضی از دانشگاهها از دانشجویان میخواهند تا توصیه‌نامه ها (Recommendation Letters) مستقیما به دانشگاه فرستاده شود. در این صورت لازم است که یک پاکت تمبر شده را از قبل در اختیار استاد مربوطه قرار دهید. یکی از هزینه‌های دیگر هزینه آزاد کردن مدرک تحصیلی در ایران است که بسته به رشته و سطح مدرک متفاوت است. آزاد کردن مدرک تحصیلی مستلزم صرف وقت و هزینه نسبتا زیادیست و از قبل باید برای آن برنامه‌ریزی کنید. هزینه دیگر وثیقه ایست که اگر سرباز هستید برای خروج از مملکت باید بگذارید. یک هزینه هم برای تقاضای ویزا و سفر به یک کشور همسایه برای درخواست و دریافت آن است که باید در نظر بگیرید. 

مهلت (deadline) ارائه مدارک چیست؟ 
بیشتر دانشگاه‌ها تنها جهت ترم پاییز دانشجویان را پذیرش می کنند. اگر درخواست شما شامل کمک هزینه تحصیلی (مالی) نیز می شود، معمولاً مهلت تعیین شده (deadline) بین دسامبر و فوریه جهت سال تحصیلی بعدی می باشد. نتیجه درخواست شما نیز حوالی ماه مارس اعلام خواهد شد. به عنوان مثال اگر کسی بخواهد در کلاسهای پاییز 2009 دانشگاه Cornell شرکت کند و متقاضی دریافت کمک‌هزینه تحصیلی (مالی) نیز باشد، باید تقاضانامه خود را حداکثر تا تاریخ 15ام ژانویه 2009 ارائه نماید. به شدت توصیه می شود که درخواست خود را به اندازه کافی قبل از پایان مهلت مقرر ارائه دهید. زیرا این مساله حتی می تواند شانس پذیرش شما را افزایش دهد. برای اطلاعات بیشتر راجع به مهلت تعیین شده (deadline) هر آموزشگاه می توانید به وب‌سایت‌های این موسسات مراجعه نمایید. 

بر چه مبنایی رشته تحصیلیم را باید مشخص کنم؟
انتخاب رشته برای تحصیلات تکمیلی میتواند تعیین کننده مسیر زندگی شما باشد. بنابراین باید رشته‌ای را انتخاب کنید که به آن علاقمند هستید و در عین حال در آن شانس قبولی هم (باتوجه به رشته لیسانستان) دارید. خیلی از افراد بعد از مدرک لیسانس تغییر رشته میدهند. به عنوان مثال دانشجویان رشته مهندسی وارد رشته‌های مدیریت(Business School) یا اقتصاد میشوند، فارغ‌التحصیلان فیزیک به بیولوژی رو می آورند، یا فارغ التحصیلان پزشکی به رشته های سلامت عموم (Public Health) روی می آورند. این در تحصیلات تکمیلی دانشگاههای آمریکا قابل قبول بوده و حتی تشویق میشود. اما مرامنامه (Statement of Purpose) باید به وضوح علت این تغییر رشته را توضیح دهد. به هر حال دقت کنید که در آمریکا امکان ادامه تحصیل در رشته‌هایی هست که حتی در ایران شناخته شده نیست. رشته های تحصیلی خیلی زیادی به هم ارتباط دارند و در دانشگاه های معتبر رشته هایی تعریف شده که در واقع تلفیقی یا پلی ارتباطی بین چندین رشته مختلف است. سعی کنید علائق خودتان را مشخص کنید و بعد با دانشجویان رشته های مختلف و با اساتید مشورت کنید. ذهنتان را به گزینه های جدید باز نگه دارید. بعضی از دانشجویان چون در ایران به رشته خاصی علاقمند بوده اند دقت نمیکنند که آن رشته در آمریکا ممکن است متفاوت ارائه بشود یا آینده کاری متفاوتی داشته باشد یا اصلا رشته ای جدید باشد که شما نمیشناسید و با علائق شما بیشتر جور است. 




من یک پزشک هستم و علاقمند به گرفتن دکترا (PhD) میباشم. چه باید بکنم؟ 
یکی از بخشهای مهم پرونده یک پزشک که متقاضی پذیرش در مقطع دکتراست سابقه تحقیق میباشد. شما لازم است که نشان بدهید که در یک رشته مشخص از علوم(science) کار کرده اید و مهارتهای اولیه مورد احتیاج برای انجام تحقیق علمی را کسب کرده اید. اگر خلاصه مقاله یا مقالات منتشر شده در رزومه کاریتان داشته باشید بسیار کمک میکند. اما اگر مقاله منتشر شده هم ندارید باید تشریح کنید که در تحقیقتان چکار کرده اید و هدفتان از آمدن به تحصیلات تکمیلی چیست. 

نمره‌های خوب در تستهای استاندارد (TOEFL and GRE) هم خیلی مهم هستند. برای اینکه نشان میدهند که در مقایسه با بقیه شما چقدر بهتر هستید. توصیه‌نامه‌هایتان (Recommendation Letters) را هم از اعضای هیئت علمی در رشته‌های پزشکی بگیرید و هم در رشته‌های تحقیقی. شما میخواهید نشان دهید که هم، پایه پزشکی قوی دارید و هم، پتانسیل تحقیقی بالا. 

زمان‌بندی انحام همه این کارها چگونه باید باشد؟ 
معمولا از آغاز تا پایان این پروسه حدود دو سال به طول می انجامد. این نمودار(فرمت pdf) یک برنامه زمان‌بندی کاری پیشنهادی را نشان میدهد. فرض شده که شما قصد دارید برای مهر 2008 سر کلاس باشید.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title>سوالات عمومی</title>
			<link>http://www.hadish.info//showthread.php?tid=488</link>
			<pubDate>Thu, 07 Aug 2008 15:38:09 +0000</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://www.hadish.info//showthread.php?tid=488</guid>
			<description><![CDATA[به طور کلی دانشگاه‌های آمریکا را چگونه طبقه بندی میکنید؟ 
دانشگاه‌های آمریکا به دو گروه ایالتی (state school ) و خصوصی(private school) تقسیم میشوند. دانشگاههای ایالتی معمولا بسیار ارزانتر هستند اما ممکن است برای پذیرش دانشجویان خارجی (international students) محدودیت ظرفیت داشته باشند. علاوه بر آن دانشگاههای آمریکا را میتوان برحسب اینکه مراکز تحقیقاتی هستند یا نه به دو گروه تقسیم کرد: 

گروه اول دانشگاههایی هستند که درکنار تدریس مراکز تحقیقی هم هستند و دانشجویان مقطع دکترا قبول میکنند(Universities). دسته دوم دانشگاههایی هستند که تنها به تدریس میپردازند و دوره‌های دو ساله یا چهار ساله داشته و مدارکشان حد اکثر تا مقطع لیسانس است(Colleges). در آمریکا به تحصیلات تا مدرک لیسانس undergraduate program و بعد از آن (فوق لیسانس و دکترا) graduate program گفته میشود. اگر شما برای مدارک بالاتر از لیسانس تقاضا میکنید حتما باید به دسته اول تقاضا بفرستید. آخرین تقسیم بندی مربوط به تقسیم بندی سال تحصیلی است:ترمی(Semester System) و یک چهارمی(Quarter System). دانشگاه‌هایی که به صورت ترمی کار میکنند هر سال تحصیلی را از ابتدای سپتامبر تا آخر ماه می به دو ترم تقسیم میکنند که مشابه سیستم ایران است. در سیستم یک چهارمی سال تحصیلی به چهار ربع سه ماهه تقسیم میکند. 




به چه روش‌هایی میتوان برای پذیرش گرفتن اقدام کرد؟ 
به طور کلی به دو روش میشود تقاضا فرستاد: 

از طریق پست: در این روش شما فرمهای مربوطه را پر کرده و به همراه سایر مدارک لازم از قبیل ریزنمرات، توصیه نامه ها، مرامنامه، چک بانکی (هزینه تقاضا) و غیره میفرستید. فرمها را میتوانید از طریق وب سایت دانشگاه سفارش بدهید یا به اداره پذیرش(Admission Office) ایمیل بزنید تا فرمها برایتان با پست ارسال گردد. اکثر دانشگاهها فرمها را به صورت pdf در وب سایتشان گذاشته اند که میتوانید آنها را (پرینت)چاپ کرده و پر کنید. 
روش آنلاین: این روش سریعتر و آسانتر از روش قبلی است. فرمهای تقاضا ومرامنامه به صورت آنلاین پر شده و فرستاده میشوند. در صورت داشتن کارت اعتباری معتبر هزینه تقاضا را هم میتوان به صورت آنلاین پرداخت کرد. اما ریز نمرات و توصیه‌نامه‌ها کماکان باید از طریق پست و در موعد مقرر فرستاده شوند. 
انواع مختلف مدارک کارشناسی ارشد در آمریکا کدام است؟ 
به طور کلی دو نوع مدرک فوق لیسانس در آمریکا وجود دارد. مدارک حرفه ای (Professional Degrees) و مدارک تحقیقی(Research Degrees). بنا به رشته تحصیلی مدارک حرفه ای ممکن است نامهای متفاوتی داشته باشند. مثلا در رشته های مهندسی ممکن است Master of Engineering یا Master of Science in Engineering باشند. مدارک تحقیقی همه تحت یک نام Master of Science ارائه می شوند. 

این دو مدرک چند تفاوت اصلی دارند: 

1. پیش‌نیازها: برای مدارک حرفه ای دانشجویان احتیاج به نوشتن تز یا مقاله تحقیقاتی ندارند و تمرکز اصلی پروگرام روی گذراندن معمولا 30 واحد درسی و تمام کردن یک یا دو پروژه است. در مدارک تحقیقی دانشجویان ملزم به نوشتن یک پایان نامه تحقیقاتی هستند و معمولا باید یک مقاله تحقیقی نیز به چاپ برسانند و در عوض تعداد واحد درسی کمتری بر میدارند. 

2. طول دوره تحصیلی: مدارک حرفه‌ای معمولا دوره ای یک ساله دارند اما مدارک تحقیقی دوساله هستند که دانشجویان سال اول را بیشتر با کلاسها و سال دوم را با تحقیق میگذرانند. 

3. کمک‌های مالی: مدارک حرفه‌ای بیشتر به چشم یک سرمایه‌گذاری برای بالا بردن موقعیت کاری دیده شده و کمک‌های مالی کمتری دریافت میکنند (یا اصلا دریافت نمیکنند). کمکهای مالی دانشجویان عموما از بودجه تحقیقاتی میاید که استاد مربوطه برای یک موضوع خاص از دولت می گیرد. به علت اینکه مدارک حرفه ای کار تحقیقی انجام نمیدهند امکان برخورداری از این بودجه‌ها هم برای دانشجویان متقاضی مدارک حرفه‌ای فراهم نیست. ممکن است در حالت‌های خاص بخشی از شهریه به دانشجو بخشیده شود. 

4. پذیرش گرفتن: دقیقا به این علت که خود دانشجو معمولا باید هزینه تحصیل مدارک حرفه ای را متقبل شود پذیرش گرفتن از این مدارک راحت تر از نوع تحقیقی آن است. علاوه بر این خیلی از دانشگاهها مدارک تحقیقی فوق لیسانس را فقط به صورت پیوسته با مدرک دکترا ارائه میکنند. اگر نمره های خیلی خوبی ندارید و امکان مالی یک سال شهریه دادن هم برایتان فراهم است این نوع مدارک حرفه‌ای میتوانند گزینه خوبی باشند. 

5. اعتبار: هردو مدرک در آمریکا دارای اعتبار یکسان هستند و دانشگاه‌های طراز اول از هردو مدرک ارائه میکنند. تفاوت این دو مدرک نه در اعتبار آنها بلکه در نوع دانشجویانی است که جذب میکنند. دانشجویان مدارک حرفه ای بیشتر جذب بازار کار میشوند اما دانشجویان با مدرک تحقیقاتی بیشتر علاقمند به تحقیق و یا ادامه تحصیل در مقطع دکترا هستند. 

6. پذیرش دکترا: اگر قصد ادامه تحصیل در مقطع دکترا را دارید مدارک تحقیقی گزینه بهتری هستند. چرا که در طی دوره تمرین تحقیق کردن خواهید کرد و با بسیاری از مهارتهای لازم برای موفقیت در مقطع دکترا آشنا خواهید شد. همین آشنایی ونیز مقالات تحقیقی شما در طی دوره فوق لیسانس شانس پذیرش در مقطع دکترا بالاترمی برد. هر چند که با هر دو مدرک میشود وارد مقطع دکترا شد. 

از چه منابعی باید برای گرفتن اطلاعات استفاده کنم؟ 
اینترنت منبع بسیار خوبی است اما بهترین منبع شما افراد هستند. سعی کنید تا جایی که میتوانید با افراد مختلف ارتباط برقرار کنید. فارغ التحصیلان قدیم و دانشجویانی که در حال حاضر در رشته و دانشگاه مورد نظر شما تحصیل میکنند میتوانند اطلاعات بسیار ارزشمندی درباره دانشگاه، اساتید، شهر محل دانشگاه، شرایط اقامتی ، هزینه ها و مواردی از این دست به شما بدهند. 

ایمیل زدن به اساتید دانشکده / رشته ای که به آن علاقمندید هم میتواند مفید باشد اما انتظار نداشته باشید که عده زیادی به شما جواب بدهند. اساتید معتبر به طور روزمره ایمیلهای متعددی از دانشجویان متقاضی از سراسر جهان دریافت میکنند و هر چند که این دسته اساتید همواره به دنبال گرفتن دانشجویان «خوب» برای انجام دادن پروره هایشان هستند، اما بالطبع وقت پاسخ دادن به همه – خصوصا آنهایی که فاقد سابقه تحصیلی خوبی هستند - را ندارند. به هر حال ناامید نشوید. ایمیلهایتان را مختصر و مفید نگه دارید و آنها را شخصی کنید. منظور از شخصی کردن ایمیل این است که هر ایمیل را جداگانه برای شخص مورد نظر تنظیم نمایید به جای اینکه یک ایمیل را برای تعداد زیادی از افراد بفرستید. ایمیلهای کلیشه ای حتما ندیده گرفته خواهند شد. اگر بتوانید با استادی ارتباط برقرار کنید که به قبول کردن شما به عنوان دانشجویش علاقمند شود احتمال قبولیتان خیلی بالا خواهد رفت. اما باید توجه کنید که قبولی نهایی معمولا توسط یک کمیته انجام میشود که آن استاد ممکن است جزو آن نباشد. علاوه بر آن مهم است که استاد مورد نظر منابع مالی کافی برای ساپورت کردن شما را داشته باشد. از فرستادن ایمیلهای هم زمان به چند استاد در یک دپارتمان جدا خود داری کنید. افرادی که با هم کار میکنند درباره این ایمیلها با هم حرف خواهند زد. علاوه بر این سعی کنید که یک رزومه تحصیلی/کاری آماده داشته باشید تا اگر استادی به ایمیلتان جواب داد بتوانید رزومه تان را ارائه بدهید. 

بهترین روش به منظور جواب گرفتن از اساتید این است که با استاد مربوطه راجع به مقاله اش تماس بگیرید. استادها معمولا با روی باز به سئوالاتی که راجع به تحقیق و مقاله شان باشد جواب میدهند. اما مقاله یک استاد را نخوانید فقط برای اینکه میخواهید در آمریکا درس بخوانید! اگر مقاله کسی را خوانده اید و اطلاعات بیشتر میخواهید از ایمیل زدن خجالت نکشید. تماس و مکاتبه با یک استاد درباره یک مقاله یا اثر تحقیقی او و به مرور زمان ابراز علاقمندی به کار در آن زمینه و سئوال درباره فرصت های تحقیقی ممکن از وی در اکثر مواقع موفقیت‌آمیز است. 

حجم اطلاعات وب‌سایت دانشگاه‌ها بسیار زیاد است. به کدام بخش باید دقت کرد؟ 
در هر دانشگاهی اطلاعات لازم برای متقاضیان (applicants) در بخشهای با عنوان "admissions" یا "prospective students" ارائه شده باشد. اگر شما به دنبال اطلاعات راجع به دپارتمان(دانشکده، رشته تحصیلی) خاصی میگردید احتمالا باید بخش "academics" را بگردید. به طور کلی در آمریکا تحصیلات تا پایان مقطع لیسانس تحت عنوان "undergraduate " و بعد از آن(فوق لیسانس و دکترا) "graduate " نام دارد و این نام گذاری فارغ از رشته تحصیلی خاص شما است. بعضی از دانشگاهها برای graduate school در وب‌سایت خود بخشی مجزا دارند که در آن موارد کلی مربوط به قبولی در کل دانشگاه ذکر شده است. اطلاعات خاص تر در مورد رشته های تحصیلی، موضوعات تحقیقی، اعضا هیئت علمی، و غیره در وب‌سایتهای دپارتمانهای مربوطه ارائه میگردد. 

اکثر وب‌سایت‌ها همچنین اسم و نحوه تماس (contact information) با کسانی که میتوانند به سئوالات خاص شما پاسخ دهند را ذکر کرده اند. اگر سئوالی دارید حتما به این افراد ایمیل یا تلفن بزنید. آنها معمولا عادت دارند تا با دانشجویان خارجی در تماس باشند و به شما کمک خواهند کرد. 

چگونه میتوانم ایرانی‌ها را در دانشگاه‌های آمریکا پیدا کنم؟ 
اکثر دانشگاههای آمریکا انجمن‌های دانشجویان ایرانی را دارند که با نامهای مختلفی مانند "Iranian Student Organization” یا “Persian Student Association" ممکن است ثبت شده باشند. هر دانشگاهی یک اداره مخصوص به دانشجویان خارجی (بین المللی) دارد که شما میتوانید با فرستادن یک ایمیل از آنها بخواهید تا شما را با سایر دانشجویان ایرانی آن دانشگاه مرتبط کنند. اکثر دانشکده ها لیست اساتید و دانشجویان لیسانس به بالا را در وب‌سایتشان میگذارند که میتوانید آنها را برای یافتن اسامی ایرانی جستجو کنید. 

به کدام دانشگاه‌ها تقاضا بفرستم؟ 
این سئوال خیلی مهمی است. دانشگاه‌های بسیار زیادی در آمریکا وجود دارد و امکان بررسی همه آنها وجود ندارد. معیارهای آکادمیک نباید تنها معیار برای انتخاب دانشگاه مقصد باشد. ممکن است دانشگاهی در آلاسکا در بعضی رشته ها خیلی خوب باشند اما آیا شما واقعا میتوانید چهار سال در آلاسکا زندگی کنید؟ احتمال قبولی شما به چند عامل بستگی دارد: چقدر کاندیدای خوبی هستید، فرمهای تقاضا را چقدر خوب آماده کرده اید، چند دانشجوی ایرانی قبل از شما در آن دانشگاه/دپارتمان تحصیل کرده اند، دانشجویان ایرانی قبل از شما چطور بوده اند، و چقدر به موقع فرمهایتان را فرستاده اید. 

احتمالا به صرفه است که به دانشگاه‌هایی تقاضا بفرستید که به طور کلی به دانشجویان خارجی و به خصوص ایرانیان دید دوستانه‌تری دارند و بیشتر پذیرش میدهند. این اطلاعات بسته به رشته شما ممکن است تفاوت کند. بهترین کار تماس گرفتن با دانشجویان ایرانی آن دانشگاه یا دانشگاه‌های دیگر که هم رشته شما هستند میباشد. 




رتبه‌بندی دانشگاه‌ها به چه صورت است؟ این رتبه‌بندی‌ها تا چه حد مهم هستند؟ 
وب‌سایت‌های زیادی هستند که دانشگاه‌های آمریکا را رتبه‌بندی میکنند. بعضی از معروفترین وب‌سایت‌ها عبارتند از : http://www.usnews.com ,www.Petersons.com ,www.mba.com 

در این رتبه‌بندی‌ها معیارهای گوناگونی لحاظ شده اند. و نباید تنها استاندارد برای انتخاب یک دانشگاه باشند. در انتخاب دانشگاه، ر شما باید بیشتر به رشته مورد علاقه تان توجه کنید. اینگونه نیست که همه رشته های یک دانشگاه (حتی با رتبه بالاتر) از رشته های یک دانشگاه دیگر بهتر باشند. به عنوان مثال در رشته مهندسی محیط زیست دانشگاه جانز هاپکینز (Johns Hopkins) رتبه دو را حائز است اما دانشکده مهندسی این دانشگاه به طور کلی در رده 25 تا 30 ام است. از طرف دیگر شما باید واقع‌بین باشید. پروسه تقاضا کردن برای دانشگاهها مستلزم صرف هزینه و زمان زیادی است. دانشگاه‌های با رتبه بالاتر درصد قبولی کمتری (به نسبت تعداد تقاضای دریافت شده) دارند. واقع‌بین بودن نسبت به توانایی‌های تحصیلی خود و این که در مقایسه با بقیه چقدر خوب هستید و از کدام دانشگاهها می توانید پذیرش بگیرید، به میزان زیادی در وقت و هزینه تان صرفه‌جویی میکند. برای بالا بردن شانس قبولی خود بهتر است برای چند دانشگاه خیلی خوب، چند دانشگاه متوسط و چند دانشگاه معمولی‌تر به عنوان پشتیبانی اقدام کنید. وقتی همه قبولی‌هایتان را در دست داشتید آن‌وقت میتوانید تصمیم بگیرید که کجا بروید. بسیاری از دانشجویان در بدو ورود برای مدرک کارشناسی ارشد به دانشگاه‌های متوسط میروند اما در عوض کمک مالی میگیرند و بعد از گرفتن مدرک فوق لیسانس برای مقطع دکترا برای دانشگاه‌های عالی تقاضا میکنند. 

جنبه دیگر یک تقاضای موفق برقراری ارتباط با دانشگاه یا دپارتمانی است که برایش تقاضا فرستاده‌اید. اگر دانشجویان ایرانی هستند که در آن دپارتمان مشغول تحصیل هستند به آنها ایمیل بزنید و تقاضای کمک یا توصیه کنید. اگر شخصا افرادی را میشناسید که در آن پروگرام مشغول تحصیل هستند به آنها زنگ بزنید و با ایشان مشورت کنید. 

پروسه پذیرش دادن از طرف یک دانشگاه چطور انجام میشود؟ 
چند نکته هست که در مورد پذیرش دادن دانشگاهها باید مورد توجه قرار بگیرد. اول اینکه پذیرش نهایی در یک دپارتمان توسط یک کمیته پذیرش انجام میشود نه یک فرد. اما در مقاطع کارشناسی ارشد (با تحقیق) و دکترا باید یکی از اساتید مسئولیت شما را به عنوان استاد راهنما قبول کند. اینجاست که نقش یک فرد و تماس با اساتید معلوم میشود. اگر پرونده شما به طور خاص توسط یکی از اساتید مورد توجه باشد و به کمیته توصیه شده باشد این شانس پذیرش شما را بیشتر میکند. علی‌الخصوص اگر آن استاد منابع مالی برای قبول شما را داشته باشد. در چنین مواردی اگر پرونده خوبی هم نداشته باشید ممکن است با اغماض شما را برای رشته ای که خیلی مطلوب نیست در آن دپارتمان قبول کنند. مثلا ممکن است شما برای دکترا درخواست داده اید اما کمیته تصمیم میگیرد که به شما یک شانس بدهد و به شما در مقطع فوق لیسانس پذیرش میدهند. نکته آخری که باید به آن توجه کنید این است که دانشگاه‌های معتبر سالانه تعداد بسیار زیادی تقاضا دریافت میکنند. متاسفانه واقعیتی وجود دارد که به علت کمی وقت خیلی اوقات همه این پرونده‌ها خوانده نمیشوند. برای اینکه شما دچار چنین سرنوشتی نشوید اولا سعی کنید مدارکتان را زود بفرستید و ثانیا با اساتید ارتباط برقرار کنید تا حتما پرونده‌تان بررسی شود. 

كمك هزینه‌های مختلف در كالج‌های آمریكایی چگونه‌اند؟ 
معمولا دو گونه از كمك هی مالی در كالج ها وجود دارد. 

1. Assistantship: به کمک هزینه‌هایی اطلاق میشود که به دانشجو در قبال کاری که برای استاد انجام میدهد پرداخت می گردد. 

1.1.Teaching Assistantship شما بعنوان یك TA بری همكاری با یكنفر استاد در تدریس یك دوره بخصوص انتخاب می شوید. ضمن ینكه وظیف افراد TA از تنوع بسیاری برخوردار است كه بصورت عمومی شامل نمره دادن، كمك به دانشجویان و اداره جلسات هفتگی می باشد. سمت شما بعنوان دستیار تدریس بستگی به نظر استادی دارد كه با وی همكاری دارید. تعدادی از اساتید ممكن است كه از شما بخواهند كه به مدت 40 ساعت در هفته با آنان همكاری نمائید و تعدادی نیز ممكن است تنها خواستار تصحیح اوراق امتحان باشند. در چنین مواردی كمك‌هزینه‌های مالی شما توسط دانشكده در قبال آنچه تحت عنوان TA انجام دهید پرداخت می شود و استاد شما بصورت مستقیم در ین زمینه نقشی ندارد. 

1.2. Research Assistantship دستیار پژوهشی : چنانچه RA به شما اعطا گردد مقرر می شود كه شما به استادی در زمینه پژوهشی كمك كنید. درآمریكا كمك‌هزینه‌ها توسط اساتید پرداخت میشود.و آنها بر اساس بودجه ای كه در اختیار دارند تصمیم به جذب دانشجویان فارغ التحصیل بری انجام پژوهش مربوط به خود می نمیند. 


2. Fellowships and scholarships یا بورس‌های تحصیلی: بورسهای تحصیلی داری انواع گوناگونی است که معمولا از سوی دانشكده ها یا شرکتها و موسسات خارج از دانشگاه به منظور تشویق در اختیار دانشجویان مستعد در تعدادی محدود قرار میگیرد. خصوصیت اصلی بورسها این است که بر خلاف کمک هزینه در قبال گرفتن آن لازم نیست کار بکنید. رقابت بری اخذ چنین بورسهایی بسیار شدید است. هر چند که سازمانهی متعددی بری اعطی چنین بورس‌هایی موجود است اما تمامی آنها به دانشجویان خارجی اختصاص نمی یابد. 

در بیشتر مواقع چنین من